Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Θέατρο Έκφραση Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω


Θέατρο Έκφραση
Dario Fo
Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω
Δασάκι Ηγουμενίτσας
Κυριακή 20 Αυγούστου ώρα έναρξης 9.15 μ.μ.
Είσοδος ελεύθερη





 «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!»
στο Θέατρο Δασάκι Ηγουμενίτσας
με ελεύθερη είσοδο.
Μια επίκαιρη πολιτική σάτιρα του Ντάριο Φο από το Θέατρο Έκφραση

Όταν η ακρίβεια έχει φτάσει στο απροχώρητο, όταν οι μαζικές απολύσεις ή οι μειώσεις ωραρίου και αμοιβών έχουν μετατραπεί σε καθημερινή υπόθεση και η ζωή έχει γίνει δυσκολότερη από ποτέ, τότε… οι απλοί άνθρωποι ξεσηκώνονται, ο ένας μετά τον άλλο υψώνουν ανάστημα και φωνή διαμαρτυρίας! Αυτό είναι το θέμα που πραγματεύεται η πολιτική σάτιρα του Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!», με την οποία το Θέατρο Έκφραση θα ταξιδέψει το φετινό καλοκαίρι σε όλη την Ήπειρο αλλά κι εκτός αυτής. Τη διασκευή - σκηνοθεσία  της παράστασης υπογράφει ο Χρήστος Χρήστου.
Το «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!», θα παρουσιαστεί στο Θέατρο Δασάκι Ηγουμενίτσας την Κυριακή  20 Αυγούστου, με ώρα έναρξης τις 9.15 μ.μ. με ελεύθερη είσοδο.
Αιχμηρό και επίκαιρο
Γραμμένο το 1974, το «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!» είναι ένα από τα πλέον εμβληματικά έργα της καριέρας του διάσημου Ιταλού νομπελίστα. Είναι μια εξαιρετική κωμωδία, μια ανατρεπτική σάτιρα κοινωνικής διαμαρτυρίας, μια υπέροχη φάρσα που έρχεται να ξορκίσει τα κακώς κείμενα, προκαλώντας μεν άφθονο γέλιο αλλά ταυτόχρονα θέτοντας στον θεατή κι ορισμένα σοβαρά ερωτήματα κοινωνικού περιεχομένου. Έργο αιχμηρό, διακρίνεται για τους ευφυείς διαλόγους, την ευρηματικότητα και την επικαιρότητα του. Ανεβαίνει λοιπόν από την Έκφραση ως καλοκαιρινό… αντίδοτο, στην ακρίβεια και την μελαγχολία της εποχής μας!
Η υπόθεση
Στην πόλη του Μιλάνο ξεσπάει ανταρσία. Οι γυναίκες κάνουν πλιάτσικο στα σούπερ μάρκετ, οι εργάτες διακόπτουν την κυκλοφορία των τρένων, τα παιδιά πετροβολούν τους αστυνομικούς. Μέσα σ’ όλα αυτά, δύο τίμιες οικογένειες αγωνίζονται με όπλο την «ανυπακοή» κόντρα σε μια παράλογη κοινωνία. Το σπίτι του νομοταγή προλετάριου Τζοβάνι και της «επαναστατημένης» Αντωνίας, γίνεται γιάφκα και τόπος συνάντησης ενός αναρχικού αστυνομικού, ενός γκαστρωμένου καραμπινιέρου και ενός γέρου φιλοσόφου με άνοια. Κάπως έτσι, η ζωή όλων γίνεται πιο όμορφη, αλλά ταυτόχρονα και πιο ρημαγμένη!
Οι συντελεστές
Διασκευή - Σκηνοθεσία  Χρήστος Χρήστου, σκηνικά Γιάννης Κράβαρης, χορογραφίες Φανή Σκεντέρη φωτισμοί Χρήστος Χρήστου, μουσική επιμέλεια Γεωργία Διακοπούλου, βοηθός σκηνοθέτη Άρτεμις Τορουνίδη, video-αφίσα Αντώνης Χρήστου.  Παίζουν οι ηθοποιοί: Γεωργία Διακοπούλου, Νατάσα Τσαμπά,  Γιάννης Παπαγεωργίου, Χρήστος Χρήστου, Πέτρος Χριστακόπουλος, , Θανάσης Λανάρης.


Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Bazaar Βιβλιων ΣΤΟ Φιλιατι 20/8/2017


Bazaar Βιβλιων ΣΤΟ Φιλιατι 20/8/2017
Στην Κεντρική Πλατεία

 • Διοργανωτές: Φιλοζωικο Σωματειο θεσπρωτιας/filozoiko somatio thesprotias

Κυριακή στις 11 π.μ. - 10 μ.μ.
Βιβλία στο Φιλιάτι για όσους αγαπούν την γνώση και όχι μόνο. Παλαιά βιβλία θα πάρουν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας και μάλιστα με ελεύθερη συνδρομή. Αν πάλι έχετε κάποιο βιβλίο που θέλετε να αλλάξετε ,μπορείτε ν το φέρετε και να πάρετε κάποιο άλλο. Θα είμαστε στην κεντρική πλατεία.


Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Θεατρική βραδιά από τη ΘΕατρική Ομάδα ΦΙΛιατών (ΘΕ.Ο.ΦΙΛ)


ΔΗΜΟΣ ΦΙΛΙΑΤΩΝ
Θεατρική βραδιά από τη ΘΕατρική Ομάδα ΦΙΛιατών (ΘΕ.Ο.ΦΙΛ)
«Το Στοίχημα» του Άντον Τσέχοφ
«Ο Διάλογος» του Ιάκωβου Καμπανέλλη
«Το αμάρτημα της μητρός μου» του Γεωργίου Βιζυηνού
Σαββάτο  19  Αυγούστου
Στις 21.30
Στο Β Δημοτικό Σχολείο Φιλιατών
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Η σφαγή στο Κομμένο Άρτας: Eνα ακόμη έγκλημα χωρίς τιμωρία


Η σφαγή στο Κομμένο Άρτας: Eνα ακόμη έγκλημα χωρίς τιμωρία

Στις 16 Αυγούστου 1943, άνδρες της επίλεκτης ορεινής Μεραρχίας «Εντελβάις» της Βέρμαχτ  (γερμανοί και αυστριακοί) σκότωσαν κατά το φρικιαστικότερο τρόπο 317 έλληνες άμαχους στο χωριό Κομμένο της Άρτας: 97 παιδιά μέχρι 15 ετών, 14 ηλικιωμένους 67 έως 75 ετών , 119 γυναίκες 16 έως 65 ετών και 87 άνδρες 16 έως 65 ετών.  Η «δικαιολογία» για τη σφαγή; Στο χωριό εμφανίστηκε τμήμα ανταρτών.
Μετά από χρόνια ένας γερμανός ερευνητής ο Χέρμαν Φρανκ  Μάγερ (1940-2009), γιός αξιωματικού της επιμελητείας της Βέρμαχτ που αιχμαλωτίσθηκε από τους αντάρτες και εκτελέσθηκε, ψάχνοντας τα ίχνη του πατέρα του, βρέθηκε μπροστά σε συγκλονιστικά στοιχεία για τη δολοφονική δράση των επίλεκτων μονάδων των ναζί στην Ελλάδα. Μετά από έρευνα δεκαετιών στα γερμανικά αρχεία έγραψε δύο  βιβλία . Το πρώτο, με τίτλο «Από τη Βιέννη στα Καλάβρυτα. Τα αιματηρά ίχνη της 117ης Μεραρχίας Καταδρομών στη Σερβία και την Ελλάδα»,  αναφέρεται στη σφαγή στα Καλάβρυτα. Στο δεύτερο,  με  τίτλο « Αιματοβαμένο εντελβάις-1η Ορεινή Μεραρχία, το 22ο Ορεινό Σώμα Στρατού και η εγκληματική δράση τους στην Ελλάδα 1943-1944» (σ.σ. το αλπικό λουλούδι ήταν το διακριτικό σήμα των ανδρών της Μεραρχίας στους σκούφους και τα μανίκια της στολής τους), ο συγγραφέας μίλησε με επιζώντες της Μεραρχίας οι οποίοι παρά τις προσπάθειές τους να συσκοτίσουν τα γεγονότα είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικοί για την αγριότητα των δυνάμεων κατοχής και το βάρος του εγκλήματος στο Κομμένο.
«Είναι σαν να κόβεις χόρτα»…
Να τι είπαν στο Μάγερ οι βετεράνοι της Μεραρχίας.
«Ήδη από την έναρξη της επιχείρησης συζητούνταν σε ολόκληρο το στρατόπεδο ότι κάποιος αξιωματικός της μονάδας είχε δεχτεί πυρά στο χωριό , αλλά είχε καταφέρει να διαφύγει. Αμέσως αφότου κατεβήκαμε από το φορτηγό συγκεντρωθήκαμε και κάποιος αξιωματικός της μονάδας μας έδωσε τη διαταγή  πως σ αυτή την επιχείρηση αντιποίνων δεν έπρεπε κανένας Έλληνας να εγκαταλείψει το χωριό ζωντανός. Ο αξιωματικός μας είπε χαρακτηριστικά: ‘ να θερίσουμε τους πάντες’» (Στρατιώτης Όττο Γκόλντμαν 18 χρονών τότε, από τη Βιέννη).
«  Από την πλευρά των κατοίκων δεν υπήρξε καμία αντίσταση. Ούτε ένας πυροβολισμός δεν έπεσε προς το μέρος μας και δεν είχαμε τραυματίες (…) Θυμάμαι ακόμη ακριβώς ότι προσπάθησα να σώσω τέσσερα παιδάκια περίπου 3 έως 5 ετών. Τα έκρυψα κάτω από μια κουβέρτα. Δεν ξέρω αν τελικά ανακαλύφθηκαν αργότερα και εκτελέστηκαν». ( Δεκανέας Καρλ Ντεφρέγκερ).
«Οι κάτοικοι του χωριού που προσπαθούσαν να διαφύγουν εκτελούνταν. Το ίδιο ίσχυε και για όσους κρύβονταν μέσα στα σπίτια. Ρίχναμε χειροβομβίδες μέσα στα σπίτια και μετά πυροβολούσαμε με καραμπίνες και αυτόματα όπλα μέσα από κλειδαμπαρωμένες πόρτες. Η επίθεση κράτησε αρκετές ώρες. Πολλά πτώματα κάηκαν μέσα στα σπίτια και η δυσοσμία ήταν αφόρητη». (Στρατιώτης Γιόζεφ Ρήντλ).
« Στην πλατειούλα ο ανθυπολοχαγός διέταξε να εκτελεστεί αυτή η ομάδα ανθρώπων (σ.σ. μέλη, συγενείς και φίλοι της οικογένειας Μάλλιου που βρέθηκαν στο χωριό για το γάμο, την προηγούμενη,  της κόρης της οικογένειας ). Ο Τσίγκλερ έστησε το πολυβόλο σε απόσταση  10-15 μέτρων . Στο πολυβόλο υπήρχαν ήδη σφαίρες , έτσι ο Τσίγκλερ άνοιξε αμέσως πυρ, έριξε μια σειρά ριπών και θέρισε τον κόσμο. Κανένας δεν έμεινε ζωντανός. Τα πτώματα αφέθηκαν εκεί όπου έτυχε να πέσουν». (Ότο Γκόλνμαν)
« Είναι σαν να κόβεις χόρτα. Γίνεται πολύ γρήγορα. Μετά ησυχία. Καμία κραυγή, καμία αναστάτωση. Μετά ησυχάζεις (…) Βλέπω ακόμη και σήμερα τις γυναίκες και τα παιδιά που στήθηκαν μπροστά στον τοίχο, πως άρχισαν να ουρλιάζουν προσπαθώντας να κρυφτούν πίσω από τα τελάρα. Ήμουν τόσο ταραγμένος που θα αναγκαζόμουν να πυροβολήσω γυναικόπαιδα». (Υποδεκανέας Άντον Τσίγκλερ απαντώντας σε ερώτηση πως αισθανόταν μετά τη σφαγή).
Ασελγούσαν στα πτώματα
«Είδα τα πτώματα των πυροβολημένων να κείτονται στο χώμα. Ήταν όλοι νεκροί δεν χωράει καμία αμφιβολία. Κάτι που μ’ έκανε πραγματικά να αηδιάσω ήταν πως ορισμένοι ασελγούσαν πάνω στα πτώματα. Είδα ο ίδιος στρατιώτες να χώνουν μπουκάλια μπύρας στα αιδοία των νεκρών γυναικών. Νομίζω πως είδα και πτώματα με βγαλμένα μάτια». (Άουγκουστ  Ζάιτνερ).
Ο ίδιος απαντώντας στην ερώτηση αν οι συνάδελφοί του τοποθετούσαν  στο στόμα βρεφών βαμβάκι ποτισμένο με βενζίνη και τα έκαιγαν είπε: «Είδα πράγματι παιδιά νεκρά τα οποία έφεραν στο πρόσωπο γύρω από την περιοχή του στόματος φρικτά εγκαύματα. Δεν γνωρίζω όμως εάν αυτό συνέβη ενόσω τα παιδιά ζούσαν ακόμη,  ή εάν κακοποιήθηκαν τα πτώματά τους».
«Είδα νεκρά μωρά καρφωμένα στις πόρτες αχυρώνων». (Ούγκο Τούρρι , Ιταλός, τότε επιλοχίας στην ιταλική Υπηρεσία Στρατιωτικών Πληροφοριών της μεραρχίας «Μοδένα»,  που έδρευε στην Άρτα. Βρέθηκε στο Κομμένο μία μέρα μετά τη σφαγή).
« Μετά μας είπαν πως μπορούσαμε να πάρουμε μαζί μας λάφυρα. Οι στρατιώτες όμως ήταν τόσο εξαντλημένοι , που δεν άγγιξαν σχεδόν τίποτα από τα πράγματα που βρίσκονταν ολόγυρα. Μόνο οι αξιωματικοί φόρτωσαν στα φορτηγά λαφυραγωγημένα χαλιά και άλλα αντικείμενα αξίας».  (Φραντς Τόμασιτς αυστριακός , 19 ετών τότε)
Μετά τη σφαγή ήρθε η ώρα  και του γλεντιού. Ο Άουγκουστ Ζάιτνερ κατέθεσε στις ανακρίσεις που έγιναν μεταπολεμικά: «Θα ήθελα να συμπληρώσω κάτι ακόμα που ρίχνει ένα χαρακτηριστικό φως στην όλη υπόθεση. Μετά το τέλος της επιχείρησης έγινε μεθοκόπι στο στρατόπεδο. Στο χωριό είχαν λαφυραγωγηθεί τρόφιμα και κρασί . Αυτό το κρασί το ήπιανε μέχρι τον πάτο, και μερικοί συνάδελφοι ήρθαν στο κέφι.»
Η επιβράβευση
Έντεκα χρόνια μετά τη λήξη του πολέμου στην τότε Δυτική Γερμανία ανασυστάθηκε η «Εντελβάις» με το ίδιο διακριτικό ως επίλεκτη μονάδα της Μπόυντεσβερ, του στρατού της Ο.Δ. Γερμανίας. Η μονάδα στελεχώθηκε από πρώην αξιωματικούς της χιτλερικής Μεραρχίας και 1000 «παλαιμάχους» που είχαν πάρει μέρος στις σφαγές στην Ελλάδα και την Σερβία. Μάλιστα ένας από αυτούς ο Καρλ  Βίλχελμ Τίλο που έγινε διοικητής της Μεραρχίας, έφτασε μέχρι το βαθμό του αντιστρατήγου και αποστρατεύθηκε ως αναπληρωτής επιθεωρητής της Μπούντεσβερ, συμμετείχε στο επιτελείο της μονάδας που έκανε τη σφαγή στο Κομμένο, ήταν ο εισηγητής και οργανωτής της επιχείρησης  και κατηγορήθηκε για εγκλήματα πολέμου στην Ελλάδα και το  Μαυροβούνιο.
Ένα ακόμη έγκλημα των ναζί στην Ελλάδα , χωρίς τιμωρία!

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Χωρίς νερό, χωρίς ρεύμα, χωρίς βοήθεια η ελληνική μειονότητα στην Αλβανία...


Χωρίς νερό, χωρίς ρεύμα, χωρίς βοήθεια η ελληνική μειονότητα στην Αλβανία...

Μαίνονται οι φωτιές

Χωρίς ρεύμα, χωρίς νερό, χωρίς καμιά βοήθεια και με τις φωτιές να μαίνονται... Η κατάσταση στην περιοχή της Δρόπολης, στη Μουζίνα, στο «Γαλάζιο Μάτι» σε τμήματα του Δήμου Φοινίκης είναι τραγική...
Όλη η μειονοτική ζώνη είναι αφημένη στην τύχη της με τους κατοίκους να δίνουν μόνοι τους τη μάχη για να σώσουν τα σπίτια τους, την Αλβανική Κυβέρνηση παντελώς απούσα και την Ελληνική να επιδίδεται σε μάχη εντυπώσεων!
Σε αυτή τη μάχη, των εντυπώσεων και όχι της ουσίας, μπορούν να συμπεριληφθούν οι δηλώσεις του Έλληνα Πρόξενου στο Αργυρόκαστρο ότι δεν κάηκαν σπίτια καθώς και του βουλευτή Ιωαννίνων Γιάννη Καραγιάννη, ο οποίος μετά από μία επίσκεψη- αστραπή που πραγματοποίησε, διέγνωσε ότι υπήρξε πολύ συντονισμένη δουλειά από την πλευρά της Ελλάδας και εξήρε το έργο του Υπουργού κ. Τόσκα!
Κανένας βέβαια, δεν αναφέρθηκε στο γεγονός ότι δεν υπήρξε καμία απολύτως κινητοποίηση του Αλβανικού κρατικού μηχανισμού. Τα Τίρανα επί τρεις ημέρες παρακολουθούν τις φωτιές χωρίς να παρεμβαίνουν ενώ και το αίτημα για συνδρομή της Ελλάδας καθυστέρησε, σε αντίθεση με ότι συνέβη πριν μερικές ημέρες όπου μεγάλες φωτιές είχαν ξεσπάσει στην κεντρική Αλβανία και σε τουριστικές περιοχές.
Τα περισσότερα χωριά παραμένουν χωρίς νερό και χωρίς ρεύμα με τις εστίες της φωτιάς να μαίνονται και τα πάντα να καλύπτονται από πυκνούς καπνούς.. Και όλα αυτά σε μία περίοδο όπου η κίνηση είναι αυξημένη καθώς οι Βορειοηπειρώτες επιστρέφουν στις εστίες τους για τις μέρες του Δεκαπενταύγουστου.

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

Καλή εικόνα από τα μέτωπα της φωτιάς στη Θεσπρωτία



Καλή εικόνα από τα μέτωπα της φωτιάς στη Θεσπρωτία

Η φωτιά που εισήλθε απο το Αλβανικό έδαφος στην περιοχή Παλαμπάς στη Θεσπρωτία, έχει τεθεί πλέον υπο πλήρη έλεγχο, ενώ το πύρινο μέτωπο στο Λημέρι στις Φιλιάτες,έχει τεθεί υπο μερικό έλεγχο.
Στο σημείο παραμένουν και επιχειρούν 8 άνδρες της Π.Υ με 3 οχήματα.
Οι ισχυροί άνεμοι που πνέουν στην περιοχή δυσκολεύουν το έργο των πυροσβεστών, ενώ ενισχύουν τον κίνδυνο αναζωπυρώσεων. Η φωτιά απο την Αλβανία που πέρασε στο ελληνικό έδαφος αφήνει πίσω της 30 στρέμματα καμμένης δασικής έκτασης, 270 στρέμματα χορτολιβαδικής στην περιοχή του Παλαμπά και 1,5 στρέμμα δασικής έκτασης στο Λημέρι.
Οι άνδρες της Π.Υ Θεσπρωτίας πάντως όσο υπάρχουν ακόμη ενεργά μέτωπα στη γείτονα χώρα ,αν και μακριά απο τα ελληνικά σύνορα, βρίσκονται σε διαρκή επιφυλακή.


Νέα πύρινα μέτωπα στα μειονοτικά χωριά της Βορείου Ηπείρου



Νέα πύρινα μέτωπα στα μειονοτικά χωριά της Βορείου Ηπείρου



Μεγάλη φωτιά ξέσπασε αργά το μεσημέρι του Σαββάτου κοντά στα Βρυσερά, απέναντι ακριβώς από την Χαραυγή Πωγωνίου, όπου κατακαίει δασικές εκτάσεις. Η φωτιά έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, ενώ την ίδια ώρα αναζωπυρώνονται μέτωπα στα σημεία που κατακάηκαν τις προηγούμενες ημέρες, με αποτέλεσμα να απειλούν και πάλι κατοικημένες περιοχές.
Οι κάτοικοι είναι ανάστατοι. Με όσα μέσα διαθέτουν προσπαθούν να σώσουν τον τόπο τους.
Στο έργο της κατάσβεσης μετέχουν δύο πυροσβεστικά οχήματα που κινήθηκαν από τα Γιάννινα και βρίσκονται πλησίον των χωριών που κινδυνεύουν.
Η φωτιά που ξέσπασε το μεσημέρι είναι εντελώς ανεξάρτητη από τις προηγούμενες και κατακαίει περιοχή που είχε διασωθεί μέχρι τώρα.
Το γεγονός αυτό κάνει πολλούς να βλέπουν πίσω από τις συνεχείς εστίες που εκδηλώνονται, παραμονές Δεκαπενταύγουστου, εμπρηστικές ενέργειες, οργανωμένες μάλιστα από συγκεκριμένους κύκλους.
Βοήθεια και σε επίγεια μέσα έστειλε η Ελλάδα στην Αλβανία, ενώ ενισχύσεις θα σταλούν και αύριο το πρωί, προκειμένου να συμμετάσχουν στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών που μαίνονται στα χωριά της ελληνικής μειονότητας.
Η ελληνική κυβέρνηση ανταποκρίθηκε και πάλι σε αίτημα των αλβανικών αρχών προς την Ε.Ε. για βοήθεια και εκτός από τα δύο πυροσβεστικά αεροσκάφη CL-415, που έστειλε προχθές, σήμερα μετά το μεσημέρι έφυγαν και τρία οχήματα με έξι πυροσβέστες, τα οποία επιχειρούν ήδη στην περιοχή της ελληνικής μειονότητας.
Αύριο το πρωί θα περάσουν στην Αλβανία άλλα τέσσερα οχήματα από την Κακαβιά, τα οποία επίσης θα αναπτυχθούν στην περιοχή.

«Λουκέτο» και στα τακτικά χειρουργεία του νοσοκομείου Άρτας, μετά από του «Χατζηκώστα» στα Γιάννενα!


«Λουκέτο» και στα τακτικά χειρουργεία του νοσοκομείου Άρτας, μετά από του «Χατζηκώστα» στα Γιάννενα!

Για πρώτη φορά τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια  νοσοκομεία οδηγούνται σε αποφάσεις διακοπής τακτικών χειρουργείων από έλλειψη πιστώσεων.
Μετά το νοσοκομείο «Χατζηκώστα», ανάλογη απόφαση έλαβε και το νοσοκομείο Άρτας, καθώς με απόφαση του Διοικητή του Βασίλη Μπαλάσκα (που εκδόθηκε στις 28 Ιουνίου 2017) δόθηκε εντολή -και με δικαιολογία τις περιορισμένες πιστώσεις- να μην προγραμματίζονται τακτικές χειρουργικές επεμβάσεις της Νευροχειρουργικής και της Ορθοπεδικής Κλινικής!
Το θέμα αναδεικνύει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ) με ανοικτή της επιστολή προς τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, στην οποία μεταξύ άλλων, αναφέρει:
«Έρχεται Δεκαπενταύγουστος. Τέτοιες ημέρες συνηθίζετε να πηγαίνετε στο πανηγύρι του χωριού σας, στα ορεινά της Άρτας. Χορεύετε παρέα με την κυρία Γεροβασίλη βουλευτή Άρτας. Μαζί σας μπορεί να βρίσκεται ο Διοικητής του Νοσοκομείου Άρτας γνωστός χειροκροτητής της κας Γεροβασίλη. Καλό είναι όπως πηγαίνετε για το χωριό σας να κάνετε μία στάση στο Νοσοκομείο της Άρτας. Να ζητήσετε από τους γιατρούς να σας δείξουν την απόφαση του Διοικητή του Νοσοκομείου για διακοπή των χειρουργικών επεμβάσεων Ορθοπεδικών και Νευροχειρουργικών τακτικών περιστατικών λόγω έλλειψης μπάτζετ από 28/6/2017» αναφέρει χαρακτηριστικά στην ανακοίνωσή της».
 Η ΠΟΕΔΗΝ απευθυνόμενη πάντα στον πρωθυπουργό  προσθέτει: «Θα ενημερωθείτε επίσης ότι ίδια απόφαση για διακοπή των χειρουργείων υπάρχει και σε άλλο Νοσοκομείο της περιοχής, το ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑ Ιωαννίνων. Να συνομιλήσετε με ασθενείς που είναι κάτοικοι Λευκάδας, Πρέβεζας, Άρτας και άλλων περιοχών που δεν μπορούν να χειρουργηθούν, πονάνε, κινδυνεύει η ζωή τους και είναι αναγκασμένοι να περιμένουν έως τα μέσα Σεπτέμβρη και βλέπουν ή να αναζητήσουν να χειρουργηθούν σε Νοσοκομεία της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης».
Για όλα αυτά βέβαια φταίνε οι ξένοι τοκογλύφοι της κωλοευρωένωσης!!!! Αλλά για αυτό δεν λέει τίποτε η ακροδεξιά νεοφιλελεύθερη ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ!!!!
Η απάντηση του Διοικητή
Μετά την έκταση που πήρε το θέμα ο Διοικητής του Νοσοκομείου Άρτας εξέδωσε ανακοίνωση- απάντηση με την οποία επιτίθεται στον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ κ. Γιαννακό, στην οποία ωστόσο δεν κάνει καμία αναφορά στις περιορισμένες πιστώσεις – που ο ίδιος τις επικαλούνταν στην απόφασή του- δικαιολογεί δε την απόφαση αναστολής των χειρουργείων προκειμένου να  μπορούν να εξυπηρετηθούν τα επείγοντα περιστατικά (ατυχήματα κτλ) που λόγω θέρους είναι αυξημένα. Προσθέτει ακόμη ότι με τη διακοπή των τακτικών χειρουργείων  δεν απειλείται η υγεία των ασθενών.


Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Τα ιχθυοτροφεία στη Σαγιάδα αποφέρουν έσοδα και θέσεις εργασίας


Τα ιχθυοτροφεία στη Σαγιάδα αποφέρουν έσοδα και θέσεις εργασίας

Σε υπερδιπλασιασμό της ποσότητας των ψαριών που παράγονται στη Θεσπρωτία στοχεύουν οι ιχθυοκαλλιεργητές της περιοχής μέσα στα επόμενα χρόνια. Από τους 12.000 τόνους τσιπούρα, λαβράκι, φαγκρί και άλλα είδη ψαριών που παράγονται ετησίως η προοπτική είναι να «αγγίξουν» τους 27.000 την προσεχή τετραετία, προσφέροντας εκατοντάδες νέες θέσεις εργασίας.

«Βαριά βιομηχανία» που αποφέρει σημαντικά έσοδα στην ελληνική οικονομία χαρακτήρισε την ιχθυοκαλλιέργεια της περιοχής ο δήμαρχος Φιλιατών, Σπύρος Παππάς, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 FM».
«Σε μια δύσκολη οικονομική περίοδο στον συγκεκριμένο κλάδο δημιουργούνται συνεχώς νέες θέσεις εργασίας, ενώ το 80% των προϊόντων που παράγονται, εξάγονται σ΄ όλο τον κόσμο βοηθώντας την οικονομία της πατρίδας μας», είπε ο κ. Παππάς.
Σύμφωνα με τον δήμαρχο, η ανεργία είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της περιοχής των Φιλιατών και το γεγονός ότι οι ιχθυοκαλλιέργειες καταφέρνουν κι αντέχουν στην κρίση, δημιουργεί μία νέα προοπτική για την καταπολέμηση της ανεργίας και την παραμονή των νέων ανθρώπων στον τόπο τους.
«Ο δήμος Φιλιατών είναι ένας από τους μεγαλύτερους σε έκταση δήμους στη χώρα. Έχει 47 τοπικές κοινότητες και 25 συνοικισμούς. Εκτείνεται σε μια μεγάλη οριογραμμή που ξεκινάει από τα σύνορα της Αλβανίας και φτάνει μέχρι τα Γιάννενα. Έχει πολλές ιδιαιτερότητες ως δήμος, ενώ το κυριότερο πρόβλημα είναι η ανεργία. Έχουμε γηρασμένο πληθυσμό και οι νέοι δύσκολα βρίσκουν δουλειά» εξήγησε ο δήμαρχος.
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Συλλόγου Υδατοκαλλιεργητών Θεσπρωτίας, Γιάννης Χεκίμογλου, ανέφερε πως στην περιοχή των Φιλιατών δραστηριοποιούνται 27 μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας σε μια ακτογραμμή 18 χιλιομέτρων.
«Σε αυτές τις δύσκολες εποχές, όχι μόνο διατηρούμε τις 400 μόνιμες θέσεις εργασίας και άλλες τόσες εποχιακές στην υδατοκαλλιέργεια, αλλά η προοπτική είναι στα επόμενα χρόνια να διπλασιαστούν» δήλωσε ο κ. Χεκίμογλου, συμπληρώνοντας πως οι μεγαλύτερες ποσότητες ψαριών εξάγονται σε ολόκληρο τον κόσμο, με την Ιταλία να έχει τον κύριο λόγο.
Ο κ. Χεκίμογλου είπε, πως η παραγωγή θα υπερδιπλασιαστεί και θα δημιουργηθούν εκατοντάδες θέσεις εργασίας εάν υπογραφεί το προεδρικό διάταγμα για τη δημιουργία της Περιοχής Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ) Θεσπρωτίας, ένα θέμα που στηρίζει ο δήμος Φιλιατών και η περιφέρεια Ηπείρου.

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Η συναυλία της Φιλαρμονικής Φιλιατών την 8η Αυγούστου 2017



Η συναυλία της Φιλαρμονικής Φιλιατών την 8η Αυγούστου 2017

Στο νέο αμφιθέατρο πίσω απο τα ΕΛΤΑ που δημιούργησε εξ αρχής ο Δήμος Φιλιατών.  Ο κόσμος τίμησε την εκδήλωση η οποία ήταν ήταν υπέροχη! Εύγε στους συντελεστές!
Απίστευτο!!!!!!!! Ομως αληθινό… Μπράβο μαέστρο Κ Δελλη.
Μπράβο στους μικρούς μουσικούς σου. Μπράβο στη Δημ.αρχή.

Βίντεο, που χαρακτήρισε την εκδήλωση ως ίσως την καλύτερη!
https://www.youtube.com/watch?v=YUhv9NNDJXE







Με μεγάλη επιτυχία το Αφιέρωμα στον Ελληνικό & Ξένο Κινηματογράφο από τη Φιλαρμονική του Δήμου Φιλιατών
9/8/2017
Μια ακόμα σπουδαία βραδιά ήταν αυτής της Τρίτης 8 Αυγούστου 2017, για τη Φιλαρμονική του Δήμου Φιλιατών. Υπό το φως της Αυγουστιάτικης πανσελήνου, πραγματοποιήθηκε η μεγαλειώδης συναυλία ‘’ Αφιέρωμα στον Ελληνικό & Ξένο Κινηματογράφο, στο νεόδμητο υπαίθριο Θεατράκι του Δήμου, παρουσία πολυπληθούς κοινού(περί τους 700) και επίσημων προσκεκλημένων.

Επ’ ευκαιρίας της συναυλίας, πραγματοποιήθηκε και η επίσημη βράβευση από τον Δήμαρχο Φιλιατών κο. Σπύρο Παππά και τον Αντιπεριφερειάρχη Ν. Θεσπρωτίας κο. Θωμά Πιτούλη, της Φιλαρμονικής και του Β’ Δημοτικού Σχολείου Φιλιατών, για την κατάκτηση της 1ης θέσης στον Ευρωπαϊκό διαγωνισμό του e-Twinning, τον περασμένο Δεκέμβριο.
Αναφορά στο γεγονός και στην συνεργασία έγινε από τον διευθυντή του Β’ Δημοτικού σχολείου Φιλιατών κο. Σπύρο Πανταζή.

Το μουσικό πρόγραμμα της Φιλαρμονικής Φιλιατών, υπό τη διεύθυνση του Αρχιμουσικού κου. Κωνσταντίνου Δελλή, ήταν υψηλού καλλιτεχνικού & μουσικού επιπέδου, ενώ η απόδοση των Soundtracks από τους 50 μουσικούς που βρίσκονταν επί σκηνής( μέσος όρος ηλικίας τα 12 χρόνια), ήταν περισσότερη των προσδοκιών!!!

Σπουδαία ήταν και η παρουσίαση- αφήγηση των κειμένων που συνόδευαν τα videos (σκηνές από τις ταινίες), από τον κο. Γιώργο Διαμάντη και την κα. Μαίρη Σόρογκα.

Το φωτογραφικό υλικό από τη συναυλία είναι μια ευγενική παραχώρηση των κ.κ Τάσου Γκάνια, Αλέξη Τσέκα και Δημήτρη Τσότση.



Σαν σήμερα ο θάνατος του Σουλιώτη ήρωα Μάρκου Μπότσαρη


Σαν σήμερα ο θάνατος του Σουλιώτη ήρωα Μάρκου Μπότσαρη

1790 – 1823 (8 προς 9 Αυγούστου το βράδυ)
ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ. Η τελευταία μάχη και ο θάνατος του Σουλιώτη ήρωα στο Κεφαλόβρυσο Ευρυτανίας.


«Μάνα δε γέννησε στην Ελλάδα δεύτερο Μάρκο... Ούτε είδα, ούτε θα ιδώ τέτοιον πολεμάρχη».

Είπε ο Γεώργιος Καραϊσκάκης για τον Μάρκο Μπότσαρη.

Μεταξύ τους οι Σουλιώτες μπορεί να μάλωναν, θύμωναν, τρώγονταν πολλές φορές, μα ήταν σαν να μάλωναν στην ίδια την φαμίλια, στο ίδιο σπίτι. Κι όμως ο αγώνας ήταν αγώνας. Πάλεψαν για την λευτεριά και απόσπασαν τον θαυμασμό όλης της χώρας.

«Πού πας ορέ Μάρκο; με τούτους πας να πολεμήσεις; Εκείνοι είναι μεγάλο ασκέρι». Λέει ο Καραϊσκάκης.

«Αν σε ρωτήσουν πού πάω, να τους πεις, ότι ο Μάρκος πάει για να σκοτωθεί». Απαντάει φεύγοντας ο Σουλιώτης ήρωας.
Και πήγε…

Από την πλευρά των Τούρκων, δύο ασκέρια υπό τους Μουσταή Πασά της Σκόνδρας με 12.000 Αλβανούς και 3.000 Μιρντίτες (Αλβανοί βουνίσιοι ρωμαιοκαθολικοί χριστιανοί) και Ομέρ Βρυώνη πασά των Ιωαννίνων με 4.000 Τουρκαλβανούς, χωρισμένοι σε τρία τμήματα, ξεκινούν σε παράλληλη κάθοδο προς το Μεσολόγγι.

Κατάλαβε ο Μάρκος τις δύσκολες ώρες και δεν κάθισε καθόλου μέσα στην πολιτεία, αλλά πήρε 400 Σουλιώτες κι άλλους 850 ακόμα και έβαλε στο μυαλό του το σχέδιο επίθεσης κατά του Σκόντρα.

Για να πάψει κάθε γκρίνια και παράπονο μπροστά σε όλους ξέσκισε το δίπλωμα της αρχιστρατηγίας και είπε εκείνο το αθάνατο:

«Όποιος είναι άξιος παίρνει το δίπλωμα μεθαύριο κατά του εχθρού».

Και κάλεσε συμβούλιο και μεταξύ άλλων είπε: «Ο Θεός μας βοήθησε και νικήσαμε πολλές φορές τους εχθρούς της πίστης μας, θα μας βοηθήσει να νικήσουμε και τούτον τον εχθρό που έχει στηρίξει όλες τις ελπίδες τους ο Σουλτάνος.

Απάντησαν οι καπεταναίοι πως πολλές φορές είχαν νικήσει τους Γκέγκηδες και θα τους νικήσουν και τώρα σε τούτα τα βουνά που διάλεξαν να κατεβούν. Όλοι μαζί με τον θρυλικό αρχικαπετάνιο, τον Μάρκο Μπότσαρη που ο Νίκος Ζιάγκος στο βιβλίο του, τον αποκαλεί συνέχεια «ισόθεο», ανεβαίνουν για τα βουνά του Καρπενησιού.

Τζαβέλλας, Φωτομάρας, Ζέρβας, Γιολδάσης με τα αδέρφια του, Ζαχαράκη και Κώστα Σερέτη, Σιαδήμας, Κοντογιαναίοι της Φθιώτιδας τάχτηκαν στα Λακώματα της Σανιάδας που είναι στις πλαγιές του Κόρακα.

Ο Μάρκος και οι Σουλιώτες προχώρησαν στο Μικρό Χωριό. Μόλις έφτασαν έστειλε ο Μάρκος τρία ψυχωμένα παλικάρια να συγκεντρώσουν πληροφορίες για τον εχθρό. Τα ξαδέρφια του, Θανάση (Τούσια) Μπότσαρη, τον Θανάση Κουτσονίκα και τον Γιάννη Μπαϊραχτάρη. Τον μπαϊραχτάρη του (σημαιοφόρο του).

Ήταν 7 Αυγούστου που τούτα τα παλικάρια μπήκαν στο εχθρικό στρατόπεδο να το κατασκοπεύσουν, αφού τίποτα δεν διέφερε από τον εχθρό, ούτε στο ντύσιμο ούτε στην

γλώσσα. Τιμή σε τούτα τα παλικάρια. Γύρισαν την ίδια μέρα και είπαν όσα είδαν και άκουσαν στον Μάρκο. Αμέσως ο αρχικαπετάνιος έστειλε γράμμα στα Λακώματα:

«Αδερφοί καπεταναίοι. Εγώ ήρθα και έχω σκοπό να προσβάλω τον πασά. Αν θέλετε κατεβάτε κάτω στον Άγιο Νικόλαο του χωριού Κλαψίου να κουβεντιάσουμε και να τον χτυπήσουμε μαζί κι αν δεν θέλετε μην έρχεστε».

«Δεν είμαστε γυναίκες να μην πάμε», είπαν οι Σουλιώτες και πήγαν στον Άη Νικόλα. Εκεί τους περίμενε ο Μάρκος και μιλήσανε.

Αποφάσισε ο Μάρκος το βράδυ 8 με 9 Αυγούστου να μπει από την είσοδο της κοιλάδας ακολουθώντας το ρέμα και θα χτυπούσε άξαφνα. Εκείνοι θα ’πρεπε να πέσουν πάνω στον εχθρό από την άλλη μεριά, από το διάσελο του Άη Αντρέα και από το γεφύρι του Δεσπότη, έτσι θα έβαζαν τον εχθρό στην μέση.

Έμαθαν οι Τουρκαλβανοί Γκέγκηδες από μαντατοφόρο που δείλιασε και πήγε προσκύνησε, τις προθέσεις του Μάρκου. Δεν πίστευαν ότι θα τους χτυπήσουν 1.250 άνθρωποι και μάλιστα τον «υπερήφανο» στρατό των Σκοντράνων.

Σύνθημα: Τσίλι γιε τι; Παρασύνθημα: Χέκουρ

Στις 8 Αυγούστου την νύχτα οι οπλαρχηγοί με τον Τζαβέλλα, έφτασαν στον Άη Αντρέα και έστειλαν ανιχνευτές.

Από την άλλη μεριά ο Μάρκος με τους άντρες του έμπαινε στην ρεματιά το βράδυ 10,15΄ που όρισαν, όπως είχαν μιλήσει. Με ακρίβεια κινήθηκε και ο Τζαβέλλας. Σύνθημα για να μη σκοτωθούν μεταξύ τους είχαν το: Τσίλι γιε τι; (ποιος είσαι) και παρασύνθημα: Χέκουρ (σίδερο).

Ξαφνικά, την γαλήνη της νυχτιάς την αναστατώνει η σάλπιγγα της επίθεσης. Τότε άρχισε το μεγάλο γιουρούσι, μοναδικό στην ιστορία των Σουλιωτών. Το Κεφαλόβρυσο, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, μετατρέπεται σε ένα απέραντο σφαγείο Τουρκαλβανών. Το απερίγραπτο μακελειό συνεχίστηκε ως πριν χαράξει στο Κεφαλόβρυσο και γέμισε η κοιλάδα σφαγμένα κουφάρια.

Τους βρήκε τέτοιο κακό μέσα στην νύχτα στο ορδί τους που νόμισαν ότι ήταν λάθος, ατύχημα και φώναζαν: «Χατάς…χατάς…». Απάντησε ο ίδιος ο Μάρκος φωνάζοντας:

Δεν είναι χατάς, σας σφάζει ο Μάρκος.

Οι Σουλιώτες, αλαλάζουν σαν δαιμονισμένοι και σφάζουν ασταμάτητα, για να μην

προλάβουν οι τουρκαλβανοί να συνέρθουν. Τρέχουν πανικόβλητου οι "αήττητοι" του Μουσταή Πασά της Σκόνδρας πανικοβλημένοι και πνιγμένοι στο αίμα. Οι Σουλιώτες ορμούν με ακόμα περισσότερη μανία και ατέλειωτο πάθος. Μεγάλος είναι ο πανικός και η σύγχυση που επικρατεί στους τουρκαλβανούς. Δεν ξέρουν από ποιον να φυλαχτούν και σφάζονται μεταξύ τους. Τα σπαθιά βούλιαζαν στις σάρκες των τουρκαλβανών και έκοβαν τα κεφάλια τους, σφύριζαν οι σφαίρες στην λαγκαδιά και στα φυλλώματα των πλατάνων. Μια σφαίρα βρήκε τον Μάρκο στο βουβώνα, μα δεν την κατάλαβε και συνέχιζε την σφαγή.

Ο Κουτσονίκας γράφει, ότι ο Κίτσος Τζαβέλλας με τους δικούς του πολέμησε από την άλλη μεριά ως πριν το χάραμα που υποχώρησαν όλοι.

Το σώμα υπό τον Κίτσο Τζαβέλα υποχώρησε μετά από σύντομη ανταλλαγή πυρών, γράφει η Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τ. ΙΒ', σ. 303.

Αυτή είναι η πρώτη καταδρομική επίθεση στη παγκόσμια πολεμική ιστορία που έχει καταγραφή και ήταν σχέδιο του Μάρκο Μπότσαρη.

Με το χάραμα της 9 Αυγούστου οι Σουλιώτες αποχωρούν χωρίς τον κίνδυνο να τους ακολουθήσει κανείς. Οι Σουλιώτες λουσμένοι πατόκορφα απ' το εχθρικό αίμα γελούν με το κατόρθωμά τους. Μαζί τους, εκτός τα πολλά λάφυρα, σέρνουν αιχμάλωτο και τον διοικητή του στρατοπέδου, τον Άγο Βασιάρη.
Ο θάνατος του ήρωα Μάρκου Μπότσαρη

Τον Μάρκο έμελλε εκείνο το βράδυ να τον σταματήσει μόνο ο θάνατος από το να πιάσει τον Σκόντρα αιχμάλωτο ή να του πάρει το κεφάλι!

Ο Μουσταή Πασά της Σκόντρας ταμπουρωμένος πίσω από την μάντρα με όλους τους σωματοφύλακες και ο Μάρκος όρμησε κατά κει. Από κοντά του o ξάδερφός του Νάσης Κουτσονίκας, αδερφός του Λάμπρου, καθώς ο άλλος ξάδερφός του Τούσιας Μπότσαρης, έσφαζε τουρκαλβανούς λίγο πιο πέρα. Δεν πρόκανε ο Κουτσονίκας να κρατήσει το λαβωμένο στο βουβώνα θηρίο, τον «ισόθεο» Μάρκο (έτσι τον αποκαλεί ο Νίκος Ζιάγκος) προτού βγάλει το κεφάλι από τον τοίχο να χιμήξει. Μέσα στην νύχτα το θανατηφόρο βόλι τον βρήκε πάνω από το δεξί μάτι.

Ο Νάσης Κουτσονίκας τον σηκώνει με πόνο και συντριβή και τον μεταφέρει έξω από το πεδίο της μάχης και τον φορτώνεται ο Τούσιας Μπότσαρης μέχρι να τον κατεβάσουν μέσα στην νύχτα προτού το αντιληφτούν τα παλικάρια ότι ο Μάρκος πάει και χάσουν το ηθικό τους.

Η είδηση για τον χαμό του Μάρκου Μπότσαρη έγινε στριγγιά φωνή και μεγάλο μοιρολόι και πέταξε πάνω από βουνά, φαράγγια και κάμπους από όλη την όλη την επαναστατημένη Ελλάδα. Και έφτασε και πάνω στην Ήπειρο, στην Θεσπρωτία και στο ερημωμένο Σούλι στην γενέτειρα του Μάρκου και όλων των Σουλιωτών.

Όταν απομακρύνονται αρκετά από το διαλυμένο στρατόπεδο οι Σουλιώτες και χάνονται οι κραυγές του πόνου και της απελπισίας, φτάνουν σε ένα αναπάντεχο θέαμα. Σε ένα πλάτωμα του Κώνισκου, βλέπουν τον αρχηγό τους, το Μάρκο, νεκρό. Δίπλα του, οι συνοδοί του σκυφτοί και αμίλητοι. Η χαρά της νίκης μετατρέπεται σε οδύνη και το μίσος της εκδίκησης τρελαίνει το μυαλό τους. Με μιας γονατίζουν τον αιχμάλωτο Άγο Βασιάρη μπρος στο σώμα του αρχηγού τους, όπως ορίζουν τα αρχαία πολεμικά έθιμα, και τον σφάζουν.

Ο Μάρκος είχε πιάσει τον Άγο Βασιάρη που ήταν αρχηγός του στρατοπέδου και τον παρέδωσε στους Σουλιώτες να τον κρατήσουν. Εκείνοι όμως μετά τον θάνατο του Μάρκου, τον σκότωσαν.

Τον Μάρκο τον πήγαν στο Μεγάλο Χωριό 5 η ώρα το πρωί και από κει συνοδεία 100 Σουλιώτες για το Μεσολόγγι. Έφτασαν 11 η ώρα στο μοναστήρι του Προυσού όπου είχε αποσυρθεί ο Καραϊσκάκης μετά την αρρώστια του. Φτάνοντας η πομπή των Σουλιωτών, βγήκε κλαίγοντας ο Καραϊσκάκης και πάει στον νεκρό Μάρκο και τον ασπάζεται. Αποχαιρετώντας τον δε, λέει:

«Μακάρι αδερφέ Μάρκο από τέτοιον θάνατο να πάενα κι εγώ».

Περπατώντας πολύ γρήγορα και ασταμάτητα οι Σουλιώτες με τον νεκρό Μάρκο, έφτασαν στο Αγρίνιο 11 η ώρα προτού τα μεσάνυχτα και από εκεί στο Μεσολόγγι στις 10 Αυγούστου στις 9 με 10 η ώρα το πρωί.

Βαρύ πένθος για τον 33χρονο αρχικαπετάνιο Μάρκο Μπότσαρη στο Μεσολόγγι. Ο πρώτος έπαρχος υποδέχτηκε τον Μάρκο και τον ασπάστηκε. Η Μάρω, αδερφή του Μάρκου ζήτησε να τον πάρει στο σπίτι της για τις τελευταίες φροντίδες και να τον κλάψει.

Συνηθισμένη από θανάτους η φάρα των Μποτσαραίων, όπως και όλων των Σουλιωτών.

«Ήταν γραμμένο έτσι να πάει και ο Μάρκος μου, από τότε που γεννήθηκα δεν άκουσα και δεν είδα τίποτε άλλο από σκοτωμούς, πόλεμο και κακό». Είπε μέσα στα άλλα η αδερφή του Μάρκου η Μάρω.

Κι έκλαψε τον αδερφό της με έναν γοερό θρήνο, που εξιστορούσε την ζωή του από το Σούλι που γεννήθηκε ως την Κέρκυρα, στην Ιταλία, στα νησιά, παντού όπου περπάτησε ο ήρωας και ανέβασαν τον θρήνο πολύ ψηλά και έφτασαν και στο Καρπενήσι που άφησε την τελευταία του πνοή τούτος ο αετός που ήταν του Σουλίου και έγινε ολόκληρης της Ελλάδας.

Συμφωνία επιβλητική οι 33 κανονιές όσες και τα χρόνια του Μάρκο Μπότσαρη του Σουλιώτη, που αντηχούσαν κάθε ένα τέταρτο.

Η κηδεία του Μάρκου

Ο ίδιος ο έπαρχος Κ. Μεταξάς γράφει: «Ο νεκρός πέρασε στο σπίτι του θριαμβευτικά, ντυμένος με τα καλά του και σκεπασμένος με την Ελληνική σημαία. Κι ο λαός σε ατελείωτη σειρά περνούσε και φιλούσε τον ελευθερωτή της πατρίδας».

Το απόγευμα έγινε η κηδεία, ξεκινώντας από το σπίτι του έπαρχου για να δειχτεί πως τον κηδεύει το έθνος. Τούτη η πομπή έμοιαζε με έναν θρίαμβο σαν εκείνο των αυτοκρατόρων της Ρώμης ή των Βυζαντινών στρατηγών. Μπροστά οι τουρκαλβανοί αιχμάλωτοι, άλογα των πασάδων με τις τούρκικες σημαίες από πάνω. Ακολουθούσαν οι παπάδες με τον Δεσπότη, κι αμέσως ύστερα ο νεκρός που τον σήκωναν ψηλά, στα δυνατά τους μπράτσα 12 παλικάρια του, ενώ κοντά στο φέρετρο ακολουθούσε η Μάρω και οι άλλοι συγγενείς του, ο Έπαρχος οι καπεταναίοι, ο λαός. Γυναίκες με ξέπλεκα μαλλιά ριγμένα στην πλάτη συμπλήρωναν την πορεία, ενώ ακολουθούσαν φορτιάτικα ζώα με όλα τα όπλα και τα σπαθιά, που πιάστηκαν στην μάχη. Τελευταία έρχονταν οχτώ χιλιάδες γιδοπρόβατα και έκλεινε ο θρίαμβος.

Μετά την νεκρώσιμη ακολουθία θάφτηκε μπροστά στον ιερό ναό της εκκλησιάς «Παναγία» δίπλα στον τάφο του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη.

Δεν υπήρχε άνθρωπος απλός κι επίσημος που να μην τον συγκίνησε ο θάνατος του Μάρκου, μας γράφει ο Νίκος Ζιάγκος στο βιβλίο του: «Μάρκος Μπότσαρης»

Οι απώλειες της μάχης εκατέρωθεν

Το νυχτερινό γιουρούσι που ξημέρωνε η 9 Αυγούστου 1823, στα Πλατάνια του Κεφαλόβρυσου, οι Έλληνες – Σουλιώτες είχαν ακόμη 59 νεκρούς, εκτός του Μάρκου και 42 τραυματισμένους. Σκότωσαν 1.500 Τουρκαλβανούς και πλήγωσαν λιγότερους. Έπιασαν αιχμαλώτους και πήραν 1.600 τουφέκια, 1.800 πιστόλες και 300 σπαθιά. Πήραν ακόμα, 1.200 άλογα, 30 μουλάρια, 4 σημαίες και χιλιάδες γιδοπρόβατα.

Όμως κάποιοι ιστορικοί μιλάνε για 3.000 απώλειες των Τούρκων, ο Πρόκες Όστεν για 2.000 και ένα τραγούδι για 1.200.

Πολλά τραγούδια γράφτηκαν για τον Μάρκο. Τραγούδια που εξυμνούσαν την παλικαριά του, τις μάχες που έδωσε αλλά και θρήνοι και μοιρολόγια, για τον θάνατό του σε αρβανίτικα και σε ελληνικά. Όλη η Δυτική αλλά και η υπόλοιπη Ελλάδα θρήνησε αυτό το παλικάρι, τον μετρημένο, τον ντροπαλό και λιγομίλητο και γνωστικό, τον άξιο και έξυπνο αρχικαπετάνιο, που στις μάχες γινόταν θηρίο ανήμερο και τον έτρεμαν και σέβονταν και οι εχθροί του. Κάποιοι έκλαψαν την απώλεια τέτοιου παλικαριού, όπως ο πασάς Ισμαήλ Πλιάσα, από σεβασμό στον Μάρκο κι ας ήταν οχτρός.

Έγραψαν πολλοί ποιητές και συγγραφείς για τον Μάρκο.

Ο Μάρκος Μπότσαρης είναι ο μόνος ίσως που δεν θα του βρει κάποιος ούτε ένα ψεγάδι, σε αυτό το ανδρείο παλικάρι, τον συνετό άνδρα, τον έξυπνο στρατιωτικό, τον ακέραιο χαρακτήρα. Ο μεγαλύτερος ήρωας που γέννησε η Ήπειρος και από τους μεγαλύτερους ήρωες της Ελλάδας κατά την ιστορία της νεότερης Ελλάδας.

Ήταν νύχτα πριν ξημερώσει η 9η Αυγούστου 1823 που ο Μάρκος Μπότσαρης από την μάχη στο Κεφαλόβρυσο πέρασε την πύλη της αιωνιότητας.


Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Επιστολή - απάντηση των ιχθυοκαλλιεργητών σε επενδυτή για ασφαλτικά και δεξαμενές καυσίμων στην Σαγιάδα


Επιστολή - απάντηση των ιχθυοκαλλιεργητών σε επενδυτή για ασφαλτικά και δεξαμενές καυσίμων στην Σαγιάδα
7/8/2017
Προς
κ. Αχιλλέα Μαντζούκη
Αγίων Αποστόλων 5-7
Ηγουμενίτσα

Σας ενημερώνουμε ότι τα διοικητικά συμβούλια του Συλλόγου Υδατοκαλλιεργητών Θεσπρωτίας και της ΘΕΣ.Π.Ο.Α.Υ. Α.Ε. συνήλθαν από κοινού στις 17.7.17 για να συζητήσουν επί των δυο επιστολών που τους απευθύνατε στις 22.2.2017 & στις 26.6.2017, σχετικά με την εγκατάσταση της μονάδας αποθήκευσης και διακίνησης υγρών καυσίμων και ασφαλτικών γαλακτωμάτων της επιχείρησης σας στη θέση "Μαντήλα" της Λωρίδας Σαγιάδας του Δήμου Φιλιατών, στο κέντρο δηλαδή της Υδατοκαλλιέργειας στη Θεσπρωτία.

Επί των ζητημάτων που τίθενται στις ανωτέρω επιστολές σας, η απάντηση μας είναι η εξής:

Για μια ακόμη φορά, δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι δεν επιθυμούμε την εγκατάσταση της ασύμβατης προς τις ιχθυοκαλλιέργειες επένδυσης σας στην περιοχή αυτή, η οποία βρίσκεται εντός της σχεδιαζόμενης Περιοχής Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (Π.Ο.Α.Υ.) Θεσπρωτίας.

Οι φορείς τους οποίους εκπροσωπούμε δεν έχουν καμία εκ του νόμου αρμοδιότητα να υποδεικνύουν ή να προτείνουν εναλλακτικές λύσεις για τη χωροθέτηση της επένδυσης σας.
Επί 16 χρόνια προσπαθείτε να υλοποιήσετε μιαν επένδυση για την οποία δεν υπάρχει καμία απολύτως κοινωνική συναίνεση ούτε άλλωστε καθ´ οιονδήποτε τρόπο αναγνώριση ή αποδοχή της αναγκαιότητας ή της σκοπιμότητάς της. Εσφαλμένα, λοιπόν, αναφέρετε στην επιστολή σας ότι οι φορείς μιλούν για την αναγκαιότητά της. Να σας υπενθυμίσουμε στο σημείο αυτό ότι:

α) Το Νομαρχιακό Συμβούλιο ομόφωνα αποφάσισε αρνητικά για τη χωροθέτηση της μονάδας σας στην ως άνω περιοχή.

β) Ο Δήμος Σαγιάδας (τότε), ο Δήμος Κερκυραίων, ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Κέρκυρας, ο εκπολιτιστικός Σύλλογος Σαγιάδας, ο Σύλλογος Ιχθυοκαλλιεργητών Θεσπρωτίας-Πρέβεζας, το Νομαρχιακό Συμβούλιο Κέρκυρας, ο Σ.Ε.Θ., το Επιμελητήριο Θεσπρωτίας, η ΤΕΔΚ Θεσπρωτίας, η ΕΛΜΕ Θεσπρωτίας κατέθεσαν ενστάσεις κατά της εγκατάστασης της επένδυσης σας στην εν λόγω περιοχή.

γ) Όλα τα πολιτικά κόμματα και οι παρατάξεις καθώς και οι βουλευτές του Νόμου (πρώην και νυν) έχουν ταχθεί με δηλώσεις τους κατά της ανωτέρω επένδυσης.

Εάν επιθυμείτε επαναχωροθέτηση της μονάδας σας στον κόλπο της Ηγουμενίτσας, δίπλα στον χώρο του βιολογικού καθαρισμού, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πρόσφορη εναλλακτική λύση και γι’ αυτό θα πρέπει να προβείτε άμεσα στις απαραίτητες ενέργειες για την έγκριση της. Ο Σύλλογος Ιχθυοκαλλιεργητών και η ΘΕΣ.Π.Ο.Α.Υ. Α.Ε. δεν έχουν καμία αρμοδιότητα επί του ζητήματος αυτού για τους λόγους που προεκτάθηκαν.

Υπενθυμίζεται, τέλος, ότι όταν ζητήσατε να εγκατασταθείτε στην θέση «Μαντήλα» είχαν ήδη αδειοδοτηθεί στην ίδια θαλάσσια περιοχή οι ακόλουθες πέντε μονάδες :
Η SEA FARM IONIAN AE σε απόσταση 180 μέτρων,
Η ΕΝΑΛΙΟΣ ΙΟΝΙΟΥ ΥΔΑΤΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ Α.Ε. σε απόσταση 900 μέτρων,
Η ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΚΑΛΑΜΑ Α.Ε. σε απόσταση 500 μέτρων,
Η ΕΡΙΝΟΣ Α.Ε. σε απόσταση 600 μέτρων,
Η ΛΩΡΙΔΑ Α.Ε. (πρώην Ευθυμίου) σε απόσταση 900 μέτρων από τις προτεινόμενες λιμενικές εγκαταστάσεις σας.

Τις μονάδες αυτές, οι οποίες λειτουργούσαν και όταν εκδόθηκε η 45805/2910/25.10.11 ΑΕΠΟ, σεις προσπαθείτε επίμονα να εκδιώξετε με ανεδαφικές, άδικες και αστήρικτες καταγγελίες που ο κλάδος μας είναι αποφασισμένος να αντιμετωπίσει αρραγής και ενωμένος.

Επειδή η απάντηση αυτή σας κοινοποιείται δια του τύπου - μιας και στην πρώτη επιστολή σας αναγράφετε διεύθυνση αλλά εκεί όσο και να ψάξαμε δεν σας βρήκαμε, και στην δεύτερη δεν υπάρχει διεύθυνση - θα θέλαμε να γνωρίσουμε σε όσους την διαβάσουν και τα παρακάτω :

Η Ιχθυοκαλλιέργεια για την Θεσπρωτία είναι ένας οικονομικός πνεύμονας. Δίνει μόνιμη δουλειά και απασχόληση σε τετρακόσια άτομα και σε άλλα τόσα εποχιακά και περιφερειακά. Παράγονται 10.000 τόνοι τσιπούρα, λαβράκι, φαγκρί και άλλα είδη. Πραγματοποιείται κύκλος εργασιών περίπου 50.000.000 ευρώ το χρόνο.

Με την σχεδιαζόμενη ΠΟΑΥ Θεσπρωτίας θα χωροθετηθούν νέες μονάδες ώστε να εισέλθουν και νέοι επιχειρηματίες στον κλάδο. Πιστεύουμε ότι με την υλοποίηση της ΠΟΑΥ Θεσπρωτίας η απασχόληση στην ιχθυοκαλλιέργεια θα αυξηθεί σημαντικά όπως και ο κύκλος εργασιών με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εθνική οικονομία.

Θεωρούμε λοιπόν καταστροφική για την ιχθυοκαλλιέργεια στη Θεσπρωτία την εγκατάσταση της μονάδας αποθήκευσης και διακίνησης υγρών καυσίμων και ασφαλτικών γαλακτωμάτων στην θέση ‘Μαντήλα’ της Λωρίδας Σαγιάδας και έτσι την αντιμετωπίζουμε.

Ηγουμενίτσα 19-7-2017

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Υδατοκαλλιεργητών Θεσ/τιας
Το Διοικητικό Συμβούλιο της  ΘΕΣ.Π.Ο.Α.Υ. Α.Ε.

Έγινε η γιορτή τσιπούρας στη Σαγιάδα…



Έγινε η γιορτή τσιπούρας στη Σαγιάδα…

Κόσμο πολύ συγκέντρωσε και φέτος η γιορτή τσιπούρας στη Σαγιάδα- μια προσφορά του Δήμου Φιλιατών και των Ιχθυοκαλλιεργητών
Στον πανέμορφο παραθαλάσσιο Δήμο Σαγιάδας στις 6 Αυγούστου κάθε χρόνο σε συνεργασία με τον σύλλογο ιχθυοτρόφων της περιοχής γίνεται η Γιορτή Τσιπούρας.
Στο περίφημο Σκάλωμα Σαγιάδας ψήνονται και σερβίρονται δωρεάν, τσιπούρες και κρασί, σε όσους παραβρέθηκαν στην γιορτή, ακολούθησε  μια βραδιά γεμάτη τραγούδι και χορό.





«Οι ιχθυοκαλλιέργειες του νομού αντέχουν στην κρίση», ήταν το κεντρικό μήνυμα της φετινής γιορτής τσιπούρας στη Σαγιάδα, που έγινε το βράδυ της Κυριακής και στην οποία μοιράστηκαν χιλιάδες τσιπούρες δωρεάν από το Σύλλογο Ιχθυοκαλλιεργητών Θεσπρωτίας.
Δώδεκα χιλιάδες τόνοι το χρόνο ψάρια καλής ποιότητας παράγονται στην περιοχή, ενώ η προοπτική είναι στα επόμενα τέσσερα χρόνια, να γίνουν 24.000 τόνοι!  Να διπλασιαστεί, δηλαδή, η παραγωγή, παρά τον ανταγωνισμό με άλλες χώρες, που υπάρχει.
Ραγδαία ανάπτυξη
Πού οφείλεται η ραγδαία ανάπτυξη της Θεσπρωτικής ιχθυοκαλλιέργειας τα τελευταία δέκα χρόνια, που σημαίνει έσοδα για την τοπική οικονομία και καταπολέμηση της ανεργίας; Κυρίως στην  αξιοποίηση της τεχνογνωσίας, στα κατάλληλα νερά και στην εγγύτητα με τα ευρωπαϊκά κράτη και κυρίως με την Ιταλία, όπου εξάγονται μεγάλες ποσότητες. Εξαγωγές γίνονται επίσης σε Ισπανία, Γαλλία και Ρωσία, ξεπερνώντας το 90% της παραγωγής. Στην περιοχή δραστηριοποιούνται 27 μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας, 1 ιχθυογεννητικός σταθμός και 1 σταθμός προπάχυνσης.
Η εκδήλωση
Στη γιορτή της Σαγιάδας παραβρέθηκε πλήθος κόσμου, ενώ μεταξύ άλλων το «παρών» έδωσαν οι βουλευτές  Μάριος Κάτσης και Βασίλης Γιόγιακας, ο Περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης, ο Συντονιστής Αποκ. Διοίκησης Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας Βασίλης Μιχελάκης, ο αντιπεριφερειάρχης Θεσπρωτίας Θωμάς Πιτούλης, ο δήμαρχος Ηγουμενίτσας Γιάννης Λώλος, ο δήμαρχος Φιλιατών Σπύρος Παππάς, ο πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΛΗΓΗ ΑΕ Ανδρέας Νταής, ο υποδιοικητής της 8ης Μηχανοποιημένης Μεραρχίας Συνταγματάρχης Μπολομύτης Δημήτρης ως εκπρόσωπος του Α/ΓΕΣ, περιφερειακοί σύμβουλοι, αντιδήμαρχοι  και δημοτικοί σύμβουλοι κ. ά.
Τσίπουρο και κρασί έρρεαν άφθονα, ενώ το γλέντι κράτησε μέχρι πρωίας, με τη συμμετοχή και της γνωστής (από το Ασπροκκλήσι) ηθοποιού Βάνας Μπάρμπα.

Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

1.000.000 ΗΠΕΙΡΩΤΕΣ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥΣ ΒΛΕΠΕΙ



1.000.000 ΗΠΕΙΡΩΤΕΣ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥΣ ΒΛΕΠΕΙ

Ένα εκατομμύριο Ηπειρώτες ανά τον κόσμο!...
Μετρημένοι είναι όμως αυτοί που έχουν ρίζες από τον ακριτικό δήμο Φιλιατών και επισκέπτονται το ακριτικό Φιλιάτι ή έρχονται στη Θεσπρωτία!...
Υπάρχουν πολλοί λόγοι που η εγκατάλειψη του άλλοτε πνευματικού και οικονομικού κέντρου της Θεσπρωτίας που ήταν το Φιλιάτι, με 7.500 κατοίκους και γεμάτα τα χωριά της τη δεκαετία του ΄60 , πριν τη «μεγάλη φυγή» των τότε νέων για τη Γερμανία , όπου τότε τα χωριά της Μουργκάνας εξυπηρετούνταν στο Φιλιάτι με τράπεζα, ταχυδρομείο, σινεμά και πολλά μαγαζιά , (όταν η Ηγουμενίτσα είχε 4.000), έχει πάρει σήμερα ανησυχητικές διαστάσεις με προεκτάσεις που δεν τονίζονται σήμερα!...
Βάζω ένα ερώτημα. Οι δημοτικές Αρχές και συνολικά η κοινωνία στο Φιλιάτι αντιλαμβάνεται που οδηγείται το Φιλιάτι;

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

Φιλαρμονική Φιλιατών‎: Συναυλία ''Αφιέρωμα στον Ελληνικό & Ξένο Κινηματογράφο''


Φιλαρμονική Φιλιατών‎: Συναυλία ''Αφιέρωμα στον Ελληνικό & Ξένο Κινηματογράφο''


-Δήμος Φιλιατών-
-Φιλαρμονική Φιλιατών-
Μουσική Διεύθυνση
Κωνσταντίνος Δελλής
ΥΠΑΙΘΡΙΟ  ΘΕΑΤΡΑΚΙ ΦΙΛΙΑΤΩΝ
(ΠΙΣΩ ΑΠΟ  ΤΑ  ΕΛΤΑ)
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
Τρίτη  8/8/2017  (Πανσέληνος) 21.30

Στις 8 Αυγούστου, υπό το φώς της πανσελήνου, ερμηνεύουμε τις ομορφότερες μελωδίες από τον Ελληνικό & Ξένο Κινηματογράφο!!!

Ένα μουσικό-κινηματογραφικό ταξίδι στο χρόνο με εικόνες, βίντεο, ήχο, φώς και φυσικά πολύ ΜΟΥΣΙΚΗ!!!!...

Ένα διαδραστικό παιχνίδι μεταξύ των ομορφότερων κινηματογραφικών σκηνών του ελληνικού και ξένου κινηματογράφου, υπό τη μουσική συνοδεία των soundtracks των ταινιών, από τη φημισμένη πλέον ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΦΙΛΙΑΤΩΝ!!!

Την ΤΡΙΤΗ 8 Αυγούστου και ώρα : 21:30, ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΘΕΑΤΡΑΚΙ ΦΙΛΙΑΤΩΝ(όπισθεν κτηρίου ΕΛΤΑ), ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ.

Μουσική Διεύθυνση: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΕΛΛΗΣ
Κείμενα-Παρουσίαση συναυλίας: ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Ιδέα & δημιουργία μακέτας αφίσας, προγράμματος, πρόσκλησης: ΘΑΛΕΙΑ ΒΕΛΕΓΡΑΚΗ (Αρχιτέκτων)
Δημιουργία Βίντεο: ΣΤΡΑΤΟΣ ΠΑΠΑΦΩΤΙΟΥ
Ηχητική κάλυψη-Φωτισμός: ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ & Global Events.
Χορηγός Επικοινωνίας: ΕΡΤ

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

ΜΟΥΡΓΚΑΝΑ. Η ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ.






ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΙΑΓΚΟΣ

Επιτέλους, ξανάρθαν στα χέρια μου, ύστερα από χρόνια, τα δυο βιβλία για τον εμφύλιο, που μου είχε χαρίσει ο δάσκαλος Νίκος Ζιάγκος από το Πόποβο. Είχε μείνει στο σπίτι μου πριν από πολλά χρόνια και μετά τον φιλοξένησε η θείτσα Λιά (Ιουλία Αναστασιάδη). Βέβαια υπάρχει κι ένα μικρό παράρτημα που συνοδεύει το δίτομο έργο (ο δάσκαλος πάντα έψαχνε και συμπλήρωνε και τις πιο μικρές λεπτομέρειες). Θα το βρω κι αυτό. Από τα γραφόμενα του Ζιάγκου λοιπόν άντλησα τα στοιχεία γι αυτό το κεφάλαιο το οποίο ανεβάζω για τη Μουργκάνα. Τα γεγονότα δεν τα αναφέρει ο Μαργαρίτης, ούτε κι ο Τσαντίνης. Πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να καταγραφούν. Α! Αν θέλετε να ανεβάζω τακτικά τα κεφάλαια που γράφω, περιμένω κριτική  :)

ΜΟΥΡΓΚΑΝΑ. Η ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ.

Το αρχηγείο Ηπείρου ιδρύθηκε στις 17 Γενάρη του1947. Στο Αρχηγείο υπάγονταν το υπαρχηγείο Γιαννίνων με έδρα τους Φιλιππαίους και είχε λίγους αντάρτες από την περιοχή Γιαννίνων, με δυο λόχους έναν του Φωκά και τον άλλο του Σπύρου Σκεύη.
Ο Τζουμερκιώτης είχε αναλάβει καθήκοντα επιτελάρχη . Τέθηκε υπό τον Κ. Κολιγιάννη που από το Μάρτη του 47 βγήκε μέσω Τζουμέρκων και ανέλαβε το αρχηγείο[1].
Την Άνοιξη του 1947 αποφασίστηκε τα τμήματα της Ηπείρου να κατεβούν νοτιότερα μέχρι τη Μουργκάνα αποχωριζόμενα από τ’ άλλα τμήματα της Πίνδου με σκοπό να γίνει έδρα του Αρχηγείου η Μουργκάνα. 

Η συνέχεια στο :




Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Το ψεύδος ως είδηση, η είδηση ως ψεύδος


Η βιομηχανια του ψευδους.  Ξεκαθαρους στοχους εχουν οι κατασκευαστες και διακινητες των «fake news».  Ειδησεις  στην υπηρεσια του πολιτικου συμφεροντος.
Χ οντροκομμενα και εξοφθαλμα ψεματα μετατρεπονται σε ειδησεις από συγκεκριμενα κεντρα παραπληροφορησης και δινουν τροφη στην αλυσιδα της ενημερωσης και την αντιπολιτευση.

Το ψεύδος ως είδηση, η είδηση ως ψεύδος
29.07.2017, 15:00

«Σάλο έχει προκαλέσει η απόφαση της υπουργού Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Ολγας Γεροβασίλη, να συμπεριλάβει επίδομα χειρισμού σφραγίδας για τους υπαλλήλους του δημόσιου τομέα, σε νομοσχέδιο που έρχεται προς ψήφιση στη Βουλή».
Η είδηση έκανε τον γύρο του διαδικτύου, μπήκε στον έντυπο «Βηματοδότη», στο «Πρώτο Θέμα», στον «Ελεύθερο Τύπο», στην «Athens Voice» και στο iefimerida.
Προφανώς η είδηση ήταν ψευδής. Ξεκίνησε πριν από κάποιους μήνες από το σατιρικό σάιτ ψευδών ειδήσεων «το βατράχι», αναπαράχθηκε χωρίς κριτική και μεταμορφώθηκε σε πραγματική είδηση.
Το υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης τη διέψευσε, αφού πρώτα είχε γίνει ο κακός χαμός στο διαδίκτυο.
Η καθαυτό είδηση δεν έχει τόση σημασία όση έχουν αυτά που η συγκεκριμένη ιστορία αναδεικνύει: τον ρόλο και τη σημασία της πληροφορίας και της διαχείρισής της, την κατάσταση της δημοσιογραφίας, την ανάδειξη των «fake news» σε πολιτικό εργαλείο αλλά και την υφή των ίδιων των ειδήσεων.
Ενδεικτική η στάση του ΣΚΑΪ που ουσιαστικά υποστήριξε πως δεν έχει σημασία το γεγονός πως το δημοσίευμα είναι ψεύτικο αλλά πως ουσιαστικά θα μπορούσε να είναι αληθινό, μια και η συγκεκριμένη κυβέρνηση τέτοια κάνει.
Ουσιαστικά οι δημοσιογράφοι ψάρεψαν «αληθινότητα» από μια είδηση που οι ίδιοι έλεγαν πως είναι ψευδής, ενώ στη συνέχεια έμοιαζαν να αμφιβάλλουν για τους εαυτούς τους.
Τελικά, η συζήτηση κατέληξε με τον Αρη Πορτοσάλτε να ειρωνεύεται τους δημόσιους υπαλλήλους και να κάνει λόγο για το αίσχος του δημόσιου τομέα.
Εκεί που θα κατέληγε, δηλαδή, η συζήτηση αν η είδηση ήταν αληθινή, οι παρουσιαστές, ενσαρκώνοντας ουσιαστικά τους ρόλους τους χωρίς κουστούμια, ανέβασαν δημοσίως για όλους εμάς την παράσταση με τίτλο: «Μην αφήνεις την αλήθεια να σου χαλάσει μια καλή ιστορία».
Θα μπορούσαμε να δούμε την όλη ιστορία ως ενδεικτική για τον τρόπο που τα κυρίαρχα μέσα αντιμετωπίζουν τους πολιτικούς τους εχθρούς. Είναι ακόμα πιο ενδεικτική για το είδος μιας συγκεκριμένης δημοσιογραφίας σε μια συγκεκριμένη εποχή.
Οι ειδήσεις των πηχυαίων τίτλων ζητούν να προσφέρουν δράμα και όχι πληροφόρηση. Συγκίνηση, οργή, σκανδαλισμό, δάκρυα. Το σχήμα της είδησης ζωγραφίζεται αποκλειστικά από το θυμικό.
Από την είδηση που θα κερδίσει το μάτι στην ταχύτατη ροή της διαδικτυακής πληροφόρησης.
Και αν δεχτούμε πως κάθε είδηση τονίζεται ή υποβαθμίζεται, αποκτά εστίαση σε συγκεκριμένες της λεπτομέρειες, τιτλοφορείται με συγκεκριμένους όρους κτλ., τότε συνειδητοποιούμε εύκολα πως το ποσοστό αλήθειας μιας είδησης είναι απλώς ένα στοιχείο ανάμεσα στα άλλα• ένα στοιχείο που (όπως αποδεικνύει και η πρόσφατη ιστορία από το «βατράχι») μπορεί και να λείπει.
Στη διπλή τους κίνηση τα fake news μετατρέπουν το ψεύδος σε είδηση και την κάθε είδηση σε ψεύδος.
Και κάτι τέτοιο δεν αποτελεί απλώς μια «τεχνική δυσκολία» μιας νέας εποχής, ούτε ένα χαρακτηριστικό των ειδησεογραφικών κέντρων που είτε από δόλο είτε από αδυναμία καταλήγουν στην παραπληροφόρηση.
Το θέμα είναι πολιτικό, ηθικό σχεδόν οντολογικό για την ίδια τη σημασία της αλήθειας στις σύγχρονες κοινωνίες.
Τα «fake news» παραμένουν ακόμα κι όταν διαψευστούν. Ως υπονοούμενα, ως χθεσινές αναρτήσεις, ως μια φήμη που θα ανασυρθεί σε κάποια μελλοντική κουβέντα.
Ζητούν χώρο εντός του αληθινού ακόμα κι αν διαψευστούν, υπάρχουν ως αποδείξεις ακόμη κι όταν δεν αποδεικνύουν, επιτελούν τον στόχο τους ακόμα κι όταν δεν είναι ειδήσεις.
Η περίπτωση της Ηριάννας είναι ενδεικτική για τον ρόλο που μπορεί να παίξει μια ψευδής είδηση.
Το γεγονός πως το επώνυμό της ήταν ίδιο με αυτό υφυπουργού του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αρκετό ώστε η ίδια να βαφτιστεί συγγενής του και τελικά, μέσα από αέναες συζητήσεις και χυδαιολογίες, να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως η Αριστερά ταυτίζεται με την τρομοκρατία.
Το γεγονός πως η ίδια η κοπέλα δεν έχει σχέση ούτε με την τρομοκρατία ούτε με τον υφυπουργό δεν παίζει απολύτως κανέναν ρόλο.
Η «είδηση» έπαιξε τον ρόλο της, το υπονοούμενο έμεινε και καλό θα είναι να θυμόμαστε τη συγκεκριμένη σπέκουλα και να δούμε τι ρόλο θα παίξει στην απόφαση του δικαστηρίου τον Σεπτέμβριο.
Γιατί αυτό που είναι τελικά ψεύτικο στα «fake news» είναι η αλήθεια που περιέχουν. Η αλήθεια που δημιουργούν ως αποτέλεσμα, είναι απολύτως πραγματική.

http://litlepost.blogspot.gr/2017/07/29-2017.html



Ιχθυοκαλλιέργειες.





ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ:ΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ (ενημερωση 1η ΦΟΡΜΟΛΕΣ)





Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Ο Διονύσιος ο Φιλόσοφος και η επανάσταση του 1611



Ο Διονύσιος ο Φιλόσοφος και η επανάσταση του 1611


Απ’ τα πρώτα παιδικά μας χρόνια, τότε που στο σχολείο ακούγαμε το δάσκαλο να μας μιλάει για το Διονύσιο Φιλόσοφο ή Σκυλόσοφο και το Κίνημα του, παραμένει ζωντανό στη μνήμη μας το δράμα του προδομένου και γδαρμένου ζωντανού Δεσπότη κάθε φορά δε που μας δίνεται η ευκαιρία, μέσα από τα κείμενα και τα γεγονότα της εποχής του και των μεταγενέστερων εποχών, εύκολα αντιλαμβανόμαστε πως το δράμα εκείνο δε συνδέεται μονάχα με το Διονύσιο το Φιλόσοφο και τους λίγους αγωνιστές της λευτεριάς που στήριξαν την Επανάσταση του είναι ταυτόχρονα και δράμα ολόκληρου του Γένους μας, σε τελευταία ανάλυση δράμα δικό μας.
Και τούτο γιατί η Επανάσταση του 1611, υπήρξε το πρώτο απελευθερωτικό Κίνημα των υπόδουλων Ελλήνων εναντίον των Τούρκων. Κατέληξε, δυστυχώς, σε οικτρή αποτυχία σημάδεψε όμως το γεγονός αυτό, αποφασιστικά μάλιστα, την ιστορία της πόλης μας, της Ηπείρου και ολοκλήρου του Ελληνικού Γένους, κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Και σήμερα ακόμα που συμπληρώθηκαν 390 ολόκληρα χρόνια από την εκδήλωση του, μπορούμε με το νου και την καρδιά, να συλλάβουμε το μεγαλείο του, ιδιαίτερα κάτω απ’ τις αντίξοες συνθήκες που έγινε το ξετύλιγμα του.
Το περίφημο Δεσποτάτο της Ηπείρου, στην εποχή του οποίου τα Γιάννινα είχαν αποβεί μια από τις σπουδαιότερες πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, κέντρο αξιόλογο του μεσαιωνικού Ελληνισμού, είχε σβήσει οριστικά από καιρό.

Απ’ το 14ο αιώνα είχε γίνει αισθητή η εμφάνιση των Τούρκων στη Βαλκανική. Στα 1430 καταλαμβάνουν και καταστρέφουν τη Θεσσαλονίκη. Ο σουλτάνος Μουράτ ο Β’ δίνει εντολή στο στρατηγό Σινάν να καταλάβει τα Γιάννινα. Πριν εκτελέσει τη διαταγή ο Σινάν στέλνει τελεσίγραφο στο Μητροπολίτη και τους προκρίτους και ζητάει την πόλη και τα κάστρα της. Μπροστά στην απειλή της καταστροφής και του εξανδραποδισμού οι Γιαννιώτες διαπραγματεύονται την αναίμακτη υποταγή. Τα Γιάννινα περιέρχονται στους Τούρκους στις 9 Οκτωβρίου του 1430. Με τη συνθήκη, που υπογράφτηκε στο Κλειδί της Μακεδονίας, ο Σινάν παραχωρούσε αρκετά προνόμια στους Γιαννιώτες.
Διαφωτιστικός, στο σημείο αυτό, ο περίφημος «Ορισμός» του Σινάν Πασά, όπως τον αντέγραψε, απ’ τον Σιναϊτικό Κώδικα, ο Κων/νος Αμαντος και τον παρουσίασε στα «Ηπειρωτικά Χρονικά», το έτος 1930.
«Του Σινάν πασά ορισμός και χαιρετισμός εις τον πανιερώτατον μητροπολιτών Ιωαννίνων και εις τους εντιμότατους άρχοντες, μικρούς τε και μεγάλους.
Να ηξευρετε οτι μας έστειλεν ο μέγας αυθεντης να παραλάβωμεν του Δούκα τον τόπον και τα κάστρη του. Και ωρισέν μας γουν ούτως! ότι οποίον κάστρο και χώρα προσκύνηση με το καλόν, να μηδέν έχει κανένα φόβον, ούτε κακόν ούτε κουρσεμόν αλλ’ ούτε κανέναν χαλάσμον. και οποίον κάστρο και χώρα δεν προσκυνήσουσιν, ώρισεν να τα καταλύσω και να τα χαλάσω εκ θεμελίων, ώσπερ εποίησα και την θεσσαλονίκην. Διά τούτο γράφω και λέγω σας ότι να προσκυνήσετε με το καλόν και μηδέν πλανηθείτε και ακούσετε των Φράγκων τα λογία ότι τίποτε δεν σας θέλουν ωφελήσει, πλην αν σας χαλάσουν καθώς εχαλάσασιν και τους θεσσαλονικαίους. Και ένεκεν τούτου ομνέω σας τον θεόν του Ουρανού της γης και τον προφήτην Μωάμεθ και εις τα επτά μουσάφια και εις τους εκατόν εικοσιτέσσαρες χιλιάδες προφηταις του Θεού και εις την ψυχήν μου και εις την κεφαλην μου και εις το σπαθί όπου ζώνομαι ότι να μηδέν έχετε κανέναν φόβον, μήτε αιχμαλωτισμόν, μητε πιασμόν παιδιών, μήτε εκκλησίας να χαλάσωμεν. Ο μητροπολίτης να έχει την κρίσιν του την ρωμαϊκήν και όλα τα εκκλησιαστικά δικαιώματα: οι άρχοντες όσοι έχουσιν τιμάρια, πάλιν να τα έχουσιν τα γονικά τους, τα υποστατικά τους και τα πράγματα τους όλα να τα έχουν χωρίς τινός λόγου και άλλα είτι ζητήματα θέλετε ζητήσει να σας τα δώσωμεν. Ει τε και σταθείτε πεισματικά και δεν προσκυνήσετε με το καλόν να ηξεύρετε ότι ωσπερ εδιαγουματίσαμεν την Θεσσαλονίκην και εχαλάσαμεν ταις εκκλησίαις και ερημώσαμεν και αφανίσαμεν τα πάντα, ούτως θέλομεν χαλάσει εσάς και τα πράγματα σας και το κρίμα να το γυρέψη ο θεός απ’ εσάς».
Ο «Ορισμός» του Σινάν Πασά εξασφάλιζε στους Γιαννιώτες, όχι σε όλους βέβαια, αλλά στο μητροπολίτη και στους «εντιμότατους άρχοντες» πολύτιμα προνόμια. Προνόμια όμως που δεν τα απολάμβαναν πάντοτε και τα οποία εύκολα τα καταπατούσαν αυτοί που ήταν υπεύθυνοι για την εφαρμογή τους. Όπως κι αν εφαρμόστηκε όμως ο «Ορισμός» του Σινάν Πασά, γεγονός που δεν μπορεί κανένας να αμφισβητήσει είναι ότι ο Ορισμός αυτός έχει ιδιαίτερη σημασία, όχι μονάχα για την Ήπειρο, αλλά και για ολόκληρη την Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα. Είναι η πρώτη συμφωνία που έγινε επίσημα από τους Τούρκους για την κατάκτηση ενός τόπου. Σε αυτή τη συμφωνία που θα επηρεάσει σημαντικά την εξέλιξη της Ηπείρου, θα στηριχτούν και άλλες περιοχές, όπως η Χίος και οι Κυκλάδες, για να εξασφαλίσουν τα προνόμια τους.

Στις αρχές του 17ου αιώνα, από τον ηγεμονικό θρόνο των Ιωαννίνων, κυβερνούσε, σαν απόλυτος μονάρχης, την Ήπειρο ο περίφημος Ασλάν πασάς, κτήτορας του ομώνυμου τζαμιού, στο οποίο σήμερα στεγάζεται το δημοτικό μουσείο, και γενάρχης, της δυναστείας των Ασλάν. Οι Τούρκοι είχαν αρχίσει από καιρό να παραβιάζουν τα προνόμια που είχαν παραχωρήσει στους ραγιάδες και, συχνά, προέβαιναν σε πρωτόγνωρες βιαιοπραγίες που μετέβαλαν τη ζωή των Ηπειρωτών σε πραγματικό μαρτύριο. Αισθάνονταν να τρέμουν κάπως τα πόδια τους και βρίσκονταν πάντοτε σε άγρυπνη επιφυλακή απέναντι των χριστιανών ηγεμόνων της Ευρώπης, αλλά και απέναντι του ατίθασου ραγιά, που αψηφούσε καταστροφές και μαρτύρια και αγωνιζόταν, με μανία, εναντίον τους.
Την ίδια εποχή η Ευρώπη, και συγκεκριμένα η Ιταλία, η Ισπανία και η Γαλλία, αποτελούσε το κέντρο του «πολιτισμένου» κόσμου.
Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τις ανακαλύψεις και το χρήμα των αποικιών ρέει άφθονο. Δυο είναι οι κύριοι εχθροί της Χριστιανικής Ευρώπης : οι αιρετικοί και η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Για τους αιρετικούς φροντίζει η Ιερά Εξέταση. Για την Οθωμανική Αυτοκρατορία η φροντίδα ανατίθεται στους υπόδουλους λαούς. Όλη η Βαλκανική Χερσόνησος, ειδικότερα δε η Ήπειρος, η Αλβανία, η Θεσσαλία και η Πελοπόννησος, οργώνεται κυριολεκτικά από απεσταλμένους των Ευρωπαίων αυτοί εκμεταλλεύονται τον πόθο των σκλαβωμένων για την λευτεριά τους ξεσηκώνουν, αλλά γρήγορα τους προδίνουν και τους πουλάνε στο σουλτάνο. Η κίνηση πάντως στη Δύση εναντίον της Τουρκίας είναι ζωηρότατη αυτή η κίνηση ηλεκτρίζει τον πατριωτισμό των Ελλήνων. Η μεγάλη ναυμαχία της Ναυπάκτου, το 1511, στην οποία πήραν μέρος και οι Έλληνες, και στην οποία καταστράφηκε ο Τουρκικός στόλος, αναπτέρωσε, οπωσδήποτε, τις ελπίδες. Λίγα χρόνια αργότερα ο αρματολός της Βόνιτσας και του Λούρου Θεόδωρος Γρίβας κήρυξε την επανάσταση στην Ακαρνανία και στην Ήπειρο. Την ίδια εποχή εξεγέρθηκαν οι αρματολοί της Ηπείρου Πούλιος Δράκος και Μαλάμας. Όλες αυτές τις επαναστατικές κινήσεις υποκινούσαν και υπέθαλπαν οι Χριστιανοί της Δύσης. Αυτοί, αφού, με υποσχέσεις, ξεσήκωναν το ραγιά, τον εγκατέλειπαν, τελικά, στην εκδικητική μανία των Τούρκων και τον πρόδιναν αδίσταχτα.
Όμως ο πολύπαθος ραγιάς ποτέ δεν έχασε το θάρρος και δεν απέβαλε την ελπίδα για την εθνική του αποκατάσταση. Μόλις έβρισκε την ευκαιρία ξεσηκωνόταν. Δίπλα στο ραγιά οι φωτισμένοι δάσκαλοι του Γένους που είχαν υψώσει, από πολύ ενωρίς, τον πυρσό της διαφώτισης, πιστεύοντας, πολύ πριν από τον Κοραή, πως το Γένος για να λυτρωθεί πρέπει πρώτα να μορφωθεί. Και δίπλα σ’ αυτούς και λαμπροί κληρικοί, απ’ τους οποίους οι πιο πολλοί ήταν βαθιά καλλιεργημένοι. Και αυτοί πήραν στα χέρια τους τις τύχες του Έθνους, προσπάθησαν και κατόρθωσαν να διατηρήσουν τη Θρησκεία και τον Εθνισμό τους, γιατί είχαν μέσα τους βαθιά την πεποίθηση πως ο Θεός δεν ήταν δυνατό να έχει εγκαταλείψει το δουλωμένο Γένος και πως μια μέρα, αργά ή γρήγορα, θα αποχτούσε τη λευτεριά του.
Μια τέτοια φλογερή ιδιοσυγκρασία ήταν ο Διονύσιος. «Πρωτοστάτης γενόμενος κατά το Σπυρίδωνα Λάμπρο της μακράς σειράς των ηρώων και μαρτύρων οίτινες κατά τους χρόνους της δουλείας και κατά τας ημέρας του περί ανεξαρτησίας αγώνος ηγωνίσθησαν και εθυσιάσθησαν προς εξυπηρέτησιν της πατρίδος».

Ο Διονύσιος καταγόταν απ’ την Ήπειρο και πιθανώς απ’ την επαρχία της Παραμυθιάς : Έγινε από μικρή ηλικία μοναχός και εμόνασε στο ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου στο Διχούνι, που βρισκόταν τότε στην ακμή του και αποτελούσε ένα ισχυρό κληρικό φέουδο, είχε 18 Μετόχια, πολλά και πλούσια κτήματα σε 25 χωριά της Ηπείρου. Επειδή ξεχώρισε ανάμεσα στους άλλους συμμαθητές του, στάλθηκε, στη συνέχεια, για να συμπληρώσει τις σπουδές του στα διάσημα πανεπιστήμια της Βενετίας και της Πάδοβας στην Ιταλία. Εκεί σπούδασε φιλολογία, φιλοσοφία, φυσική και ιατρική. Γύρω στα 1580 επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί συνεχίζει τις σπουδές του ασχολείται με τη λογική, τη γραμματική, την ποιητική, ακόμα και με την αστρομαντεία. Σε αυτές τις πλούσιες γνώσεις που απέκτησε με τις σπουδές του και με τα ταξίδια του, οφείλεται, φαίνεται, και η ονομασία του «φιλόσοφος». Σπουδαίες ενδείξεις για την εκπαίδευση και τη μόρφωση του Διονυσίου, μας δίνει ακόμα και ο πιο σκληρός επικριτής του, ο Μάξιμος ο Πελοποννήσιος, ο οποίος μαρτυρεί ότι «δεν εθεώρει εαυτόν απλώς ο ίδιος ο Διονύσιος Φιλόσοφον, αλλ’ υπό πάντων ούτως ετιτλοφορείτο».
Στην Κωνσταντινούπολη ο Διονύσιος πήρε ενεργό μέρος και στις ενδοεκκλησιαστικές έριδες, από τις οποίες, εκείνη την εποχή, συγκλονιζόταν το Πατρειαρχείο ήταν Ιεροδιάκονος του Οικουμενικού Πατριάρχη Ιερεμία. Στη μια αντιμαχόμενη πλευρά ανήκει ο Ιεροδιάκονος Διονύσιος και στην άλλη ο διάκονος Μάξιμος. Οι δυο αυτοί κληρικοί θα συναντηθούν αργότερα στα Γιάννινα από τη διαμάχη τους αυτή στην Κωνσταντινούπολη εξηγείται το πάθος και το μίσος του Μαξίμου εναντίον του Διονυσίου, όπως αυτά εκδηλώνονται μέσα από το «Στηλιτευτικό λόγο» του, που θα μας απασχολήσει στη συνέχεια.
Ο Πατριάρχης Ιερεμίας αναγνωρίζει τη μόρφωση και τα προσόντα του Διονυσίου, τον προάγει αρχικά σε Μέγα Αρχιδιάκονο και ένα χρόνο αργότερα, το 1593, σε επίσκοπο Λαρίσης. Ο Διονύσιος μεταφέρει την έδρα της επισκοπής από τη Λάρισα στην Τρίκκη. Ως λόγος αυτής της μετακίνησης αναφέρεται το γεγονός ότι η Λάρισα είχε τότε πολύ λίγους κάτοικους, αυτό όμως δε φαίνεται ότι ευσταθεί. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Δημήτριος Σαλαμάγκας στο βιβλίο του «Η Σπηλιά του Σκυλοσόφου» η Λάρισα ήταν εκείνη την εποχή μια μεγάλη σε πληθυσμό πόλη υποθέτει δε ότι αυτή η μετακίνηση έγινε για να μπορέσει ο Διονύσιος να οργανώσει καλύτερα την εξέγερση εναντίον των Τούρκων.
Ως επίσκοπος Τρίκκης ο Διονύσιος έζησε το δράμα του υπόδουλου Ελληνισμού. Το σκλαβωμένο Γένος είχε παραδοθεί στους βασανισμούς, στην εξαθλίωση και στους εξισλαμισμούς. Ο ραγιάς δεν μπορούσε να υπομείνει άλλο τους Τούρκους. Αυτό το βάρος της Τούρκικης Τυραννίας το ένιωσε καλά ο Διονύσιος. Για να τινάξει αυτό το βάρος προχώρησε στα δυο γνωστά απ’ την ιστορία κινήματα του, το πρώτο στη Θεσσαλία το 1600, και το δεύτερο στα Γιάννινα το 1611.
Κατά το μήνα Οκτώβριο ή Νοέμβριο του 1600 κήρυξε ο Διονύσιος την επανάσταση του κατά του Σουλτάνου. Ο Διονύσιος προετοίμασε αυτή την εξέγερση και ήρθε σε συνεννόηση με τους αρματολούς των Αγράφων. Δεν είναι δυστυχώς γνωστό πώς προπαρασκευάστηκε, πόσο χρονικό διάστημα διήρκεσε και με ποια μέσα έγινε η εξέγερση. Το μόνο που ιστορικά γνωρίζουμε είναι ότι η εξέγερση αυτή απέτυχε. Κατά πάσα πιθανότητα ο Διονύσιος έπεσε θύμα προδοσίας. Με τη βοήθεια ίσως Ισπανών ή Νεαπολιτών ο Διονύσιος κατάφερε να ξεφύγει στην Ιταλία, εγκαταλείποντας την αρχιερατική του έδρα και το ορμητήριο της επανάστασης. Η σχετική Εκκλησιαστική Πράξη του Πατριαρχείου, με την οποία απομακρύνθηκε απ’ την αρχιερατική του έδρα, χαρακτηρίζει την επανάσταση του Διονυσίου ως «πράγμα επιβλαβές και επόλεθρον κατά τε της του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, της επαρχίας αυτού ταύτης και παντός του Γένους των ευσεβών τολμηρώς και αλογίστως αποστασίαν μελετήσας κατά της βασιλείας του Πολυχρονίου βασιλέως σουλτάν Μεχμέτ και πολλά των ατόπων διανοήθεις και σκεψάμενος, πάνυ οντα μετά επίβουλης και κινδύνων θανατηφόρων, πολλούς μεν των ιερωμένων και λαϊκών, αλλά δη και αρχιερέων, αισχίστων θανάτων υποπεσείν παρεσκεύασεν».

Ο μητροπολίτης Τρίκκης Σεραφείμ, ο οποίος αργότερα ονομάστηκε άγιος, πέθανε με μαρτυρικό θάνατο, επειδή στήριξε το Διονύσιο. Είναι δε χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ο Διονύσιος δεν καθαιρέθηκε από το αρχιερατικό αξίωμα, αλλά θεωρήθηκε έκπτωτος από το μητροπολιτικό θρόνο της Λάρισας, τον οποίο επί έξι μήνες είχε εγκατ Η αποτυχία της Θεσσαλικής επανάστασης δεν αποθάρρυνε το Διονύσιο. Σκοπό της ζωής του ο φιλόπατρης αυτός ιεράρχης είχε θέσει τη λύτρωση του Γένους από τη σκλαβιά ήξερε καλά ότι η εκπλήρωση ενός τέτοιου υψηλού σκοπού δεν μπορούσε να γίνει χωρίς θυσίες. Αυτό ακριβώς τον οδήγησε στην Ιταλία και στη Ισπανία, όπου ήλπιζε ότι θα εξασφαλίσει τα απαραίτητα μέσα για να ξεκινήσει νέα επανάσταση εναντίον των Τούρκων. Με την υπόσχεση για βοήθεια από τους ξένους, και ιδιαίτερα από τους Ισπανούς, επιστρέφει ο Διονύσιος, το 1609, στην Ήπειρο. Στην Ήπειρο, την ίδια εποχή, βρέθηκε, αφού πιάστηκε αιχμάλωτος από πειρατές και εξαγοράστηκε από τους Ηπειρώτες, ο Μάξιμος. Τον είχαν φέρει οι Γιαννιώτες ως δάσκαλο στα Γιάννινα. Οι δρόμοι του Μαξίμου και του Διονυσίου ξανασμίγουν, μετά την Κων/λη, στα Γιάννινα. Έτσι το παλιό μίσος του Μαξίμου θα ξαναξυπνήσει μετά την αποτυχία της εξέγερσης του 1611 και θα αποβεί ο πιο σκληρός επικριτής του Διονυσίου.
Ο Διονύσιος επιστρέφει στο μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου στο Διχούνι, απ’ όπου είχε ξεκινήσει τη σταδιοδρομία του. Επί δύο χρόνια οργώνει τα χωριά της Θεσπρωτίας και προπαγανδίζει τις ιδέες του για την εξέγερση. Ίσως δεν είναι τυχαίο που διάλεξε να ξεσηκώσει πρώτα τους κατοίκους της Παραμυθιάς. Δεν ήταν μόνο που η Παραμυθιά ήταν η περιοχή που γεννήθηκε και πέρασε τα πρώτα παιδικά του χρόνια. Ήταν επίσης το γεγονός ότι η περιοχή ελεγχόταν από ντόπιους φυλάρχους πρόθυμους να κάνουν πόλεμο προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους. Τέτοιες δυνατότητες δεν παρείχαν οι κάτοικοι του Ζαγορίου και των Κουρέντων, γιατί τα προνόμια της περιοχής που είχαν εξασφαλίσει με τον ορισμό του Σινάν Πασά εύκολα μπορούσαν να τους οδηγήσουν να προδώσουν οποιοδήποτε κίνημα που θα έβλαπτε τα συμφέροντα τους.
Παράλληλα ο Διονύσιος είχε φροντίσει να βρει και ανάλογα στηρίγματα μέσα στο Κάστρο των Ιωαννίνων. Το Κάστρο εκείνη την εποχή ήταν ένα απόρθητο φρούριο και θα ήταν αδύνατο σε εξεγερμένους χωρικούς να κατακτήσουν τα Γιάννινα, χωρίς να έχουν συμμάχους τους Καστρινούς. Αυτό το ήξερε καλά, με την πολιτική πείρα που διέθετε, ο Διονύσιος. Κάποια στηρίγματα, ασφαλώς, είχε στο Κάστρο ο Διονύσιος. Ανάμεσα απ’ αυτά και ο επίσκοπος Δρυϊνουπόλεως Ματθαίος που αναπλήρωνε στα καθήκοντα του το βαριά άρρωστο μητροπολίτη Μανασσή. Μια μεγάλη μερίδα όμως των Καστρινών, αυτών που ήταν οικονομικά ισχυροί, ήταν ικανοποιημένη με την κατάσταση που επικρατούσε εκείνη την εποχή στα Γιάννινα. Στο Κάστρο των Ιωαννίνων επικρατούσε ακόμα το παλιό φεουδαρχικό σύστημα. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που απολάμβαναν πλούσια τα προνόμια τους από τους Τούρκους.
«Μέσα στο Γιαννιώτικο Κάστρο, γράφει ο Σαλαμάγκας ζούσε η αντίδραση. Προστατευμένη από τα τείχια του, ζούσε εκεί η δύναμη και ο πλούτος, η χλιδή και η ασφάλεια, ο χορτασμένος εγωισμός που δε νιώθει την ξένη αθλιότητα, την ξένη κατάθλιψη, τον ξένο πόνο. Οι άνθρωποι οι συντηρητικοί, οι σκεπτικιστές, οι διστακτικοί και συμφεροντολόγοι, οι έτοιμοι πάντα για κάθε συμβιβασμό και κάθε ταπεινή υποτέλεια οι οκνηροί, οι δειλοί, οι δύσπιστοι. Οι άνθρωποι που ζούσαν κι αυτοί, όπως κι ο κατακτητής, από τον ιδρώτα και το αίμα του αγρότη, οι μεγάλοι φεουδάρχες και αξιωματούχοι».
Δεν ξέρω αν είναι κάπως υπερβολικοί ή αυστηροί αυτοί οι χαρακτηρισμοί του Σαλαμάγκα. Όμως, όπως συμπληρώνει ο ίδιος, αμέσως πιο κάτω, «ιστορία δεν είναι μονάχα να λιβανίζεις και να δικαιολογείς. Ιστορία είναι και να δέρνεις, να εξευτελίζεις και να κεραυνώνεις φτάνει μονάχα να έχεις προθέσεις αγαθές».
Αυτό που επισημαίνει ο Σαλαμάγκας συνέβηκε επανειλημμένα και εξακολουθεί να συμβαίνει δυστυχώς και σήμερα. Ο άνθρωπος ο χορτάτος, παραδομένος στον πλούτο, στη χλιδή και στην ασφάλεια, δε νιώθει την αθλιότητα του άλλου, δε συμμερίζεται τον πόνο του.


Αυτό, φαίνεται, συνέβη και κατά το ιστορικό εκείνο βράδυ της 10ης προς την 11η Σεπτεμβρίου του 1611 τότε που εκδηλώθηκε το Κίνημα του Διονυσίου. Ο Ασλάν Πασάς απουσιάζει από τα Γιάννινα. Στα Γιάννινα βρίσκεται μόνο ο Οσμάν Πασάς με λιγοστούς άντρες. Η Οθωμανική συνοικία βρίσκεται στη συνοικία του Αγίου Νικολάου στην Αγορά. Οι επαναστάτες επιτίθενται πρώτα στην Οθωμανική συνοικία. Ο Οσμάν Πασάς, την τελευταία στιγμή, κατορθώνει να σωθεί με 30 άντρες. Σειρά έχουν, έπειτα, οι Καστρινοί. Οι επαναστάτες επιτίθενται εξαγριωμένοι. Το αρχικό σύνθημα «Κύριε Ελέησον» συμπληρώνεται από τα συνθήματα «χαράτσι, χαρατσόπουλο» και «αναζούλι – αναζουλόπουλο» με τα οποία υπονοούσαν τους μισητούς νέους φόρους που, πριν λίγο, είχαν επιβληθεί από το σουλτάνο. Στους επαναστάτες έρχονται να προστεθούν και ντόπιοι φτωχοί και κατατρεγμένοι. Τα Γιάννινα παραδίνονται στις φλόγες. Οι Καστρινοί ξέρουν ότι αν οι επαναστάτες μπουν μέσα στο Κάστρο θα τους αντιμετωπίσουν ως μισητά αφεντικά. Γι’ αυτό κρατούν τις πόρτες του Κάστρου κλειστές. Έτσι το Κίνημα του Διονύσιου είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Το «Χρονικό» μάλιστα που είχε υπόψη του ο Αραβαντινός, αναφέρει ρητά πως μόλις ξημέρωσε «οι Ρωμαίοι του Κάστρου, επειδή ήταν λίγοι οι Τούρκοι, ενώθηκαν με αυτούς και τότε όλοι μαζί επολέμησαν τον κακοδιονύσιον και τον κατεχάλασαν». Αν η καταγγελία αυτή είναι αληθινή, τότε εξηγείται σε μεγάλο βαθμό η αποτυχία του Κινήματος. Οι επαναστάτες, όσοι απ’ αυτούς είχαν απομείνει, διαλύονται. Η εκδίκηση των Τούρκων κατά των επαναστατών υπήρξε απερίγραπτα φριχτή. Άλλοι κάηκαν ζωντανοί, άλλοι σουβλίστηκαν, άλλοι κρεμάστηκαν. Ο ίδιος ο Διονύσιος καταφεύγει στη γνωστή μέχρι σήμερα σπηλιά κάτω από το κάστρο στις όχθες της Λίμνης. Το τέλος του υπήρξε τραγικό. Ο συντάκτης του «Ηπειρωτικού Χρονικού», μας δίνει τις σχετικές λεπτομέρειες.
«Συλλαβόντες αυτόν – αναφέρει – ηγαγον δέσμιον προς τους Τούρκους, οίτινες, χωρίς τινός εξετάσεως, τον έγδαρον ζωντανόν και γεμίσαντες το δέρμα του άχυρον, τον περιέφερον από πόλεως εις πόλιν και τέλος εις αυτήν την Κωνσταντινουπολιν».>

Στην Κωνσταντινούπολη, όπως αναφέρει σε επιστολή του ο εκεί Ενετός πρεσβευτής, την οποία δημοσίευσε στα «Ηπειρωτικά Χρονικά» ο Κων/νος Μέρτζιος, το ανήκουστο αυτό θέαμα δεν άρεσε στο Μέγα Βεζύρη «διότι μόλις έφθασαν ενώπιον του, τους ηρώτησε με αυστηρόν ύφος διατί δεν τον έφεραν ζωντανόν και αμέσως διέταξε να ρίψουν τα κεφάλια και το δέρμα εις τον σταύλον των αλόγων του Σουλτάνου και ούτως έλαβε πέρας το οικτρόν τούτο συμβάν».
Το γεγονός πάντως ότι το σώμα του γδαρμένου επαναστάτη Διονυσίου, το περιέφεραν από πόλη σε πόλη και μέχρι την Κωνσταντινούπολη, μαρτυρεί ότι το επαναστατικό του Κίνημα δεν ήταν μικρό και τυχαίο, ούτε είχε τοπική μόνο σημασία. Αντίθετα αποδεικνύει ότι η σημασία του ήταν ευρύτερη και το ενδιαφέρον γενικότερο. Με τη θηριωδία αυτή οι Τούρκοι εκδικήθηκαν το Διονύσιο για τα δύο επαναστατικά του κινήματα. Και δεν περιορίστηκαν μόνο στο Διονύσιο. Οι συνέπειες υπήρξαν πράγματι τραγικές για τα Γιάννινα και για την Ήπειρο ολόκληρη. Οι Χριστιανοί εκδιώχτηκαν απ’ το Κάστρο. Δεν έμεινε τίποτε σ’ αυτό που να θύμιζε Βυζαντινή πόλη. Οι εκκλησίες καταστράφηκαν. Πολλοί Γιαννιώτες αναγκάστηκαν να πάρουν το γνώριμο δρόμο της ξενιτιάς. Ο φόβος και ο τρόμος κυριάρχησαν σε ολόκληρη την Ήπειρο. Με βάση αυτές τις συνέπειες κρίθηκε και κατακρίθηκε ο Διονύσιος και το Κίνημα του. Ένα κίνημα που απέτυχε και απέτυχε οικτρώς. Όπως όμως αναφέρει ο Μητροπολίτης Παραμυθίας και Φιλιατών Αθηναγόρας σε άρθρο του με τίτλο «Διονύσιος ο Σκυλόσοφος», «η αποτυχία του Κινήματος του Διονυσίου, οφείλεται, εκτός των άλλων, και στην αντιπατριωτική διαγωγή του Μαξίμου και των ομοφρονούντων με αυτόν, η επέμβαση των οποίων επέφερε την τραγικήν καταστροφήν». Την καταστροφή αυτή απηχούσε παλιότερο δημοτικό τραγούδι του Λαού της Ηπείρου με τους παρακάτω στίχους :

Δεσπότη μου, Τι σήκωσες τον κόσμο στο σεφέρι,
και ρήμαξαν τα Γιάννενα και ρήμαξεν ο τόπος;
Μείναν τα σπίτια αδειανά, γέμισαν τα χανδάκια
κι ο Τούρκος δεν απόσωσε να κόβει και να καίει.
Εδώ αρπάζουν κόρακες κι εκεί οι Γιαουντήδες.
Δεν έχ’ η μάνα πια παιδιά και τα παιδιά γονέους.
Κι εσένα το τομάρι σου το στείλανε στην Πόλη
 να τρων οι κότες πίτουρα να νταβουλάν οι γύφτοι
για να ξυπνάει η Τουρκιά να κάνει ραμαζάνι.

«Αλλ’ έστι δίκης οφθαλμός» συνεχίζει ο Αθηναγόρας. «Ο σπόρος της ελευθέριας του οποίου ο σοφός και ηρωικός Ιεράρχης Διονύσιος, ο Πρωτοπόρος ούτος της Εθνικής Παλιγγενεσίας, αφθόνως επότισε με το ιερό αίμα του, απέφερε τους καρπούς του το έθνος βραδέως, αλλ’ ασφαλώς απετίναξε τον επικατάρατον ζυγόν του και απήλαυσε την πολυπόθητον ελευθερίαν του, την οποίαν τόσον ωνειροπόλησε και υπέρ της οποίας εμαρτύρησεν ο οπτασιαστής και ονειροπόλος Ιεράρχης. Έκτοτε τρεις όλοι διέρρευσαν αιώνες και ελεύθεροι πλέον οι νέοι της Ηπείρου, οι απόγονοι των σφαγιασθέντων μαρτύρων εν ενθουσιασμώ και ιερώ συναγερμώ, την Οκτωβρίου 1930, ακριβώς εκεί, επί του ιερού χώρου, όπου οι λυσσώδεις εχθροί του ηρωικού Ιεράρχου τον συνέλαβαν, έστησαν θριαμβευτικώς πολύτιμον αναμνηστικήν στήλην επί ταις μεγάλαις εορταίς της Αναστάσεως του Έθνους, εις αϊδιον μνήμην της τιμής και της ευγνωμοσύνης του Γένους προς τα αθάνατα και. μαρτυρικά αυτού τέκνα».
Δεν του έφτασε όμως του Διονυσίου το μαρτυρικό τέλος. Ήρθε δίπλα σ’ αυτό να προστεθεί η δημόσια διαπόμπευση του, με δυο κείμενα της εποχής του, που έχουν, ίσως, και τα δυο κοινή την προέλευση τους: Το Μάξιμο τον Πελοποννήσιο, το μονάχο, παλιό γνώριμο και αντίπαλο, όπως είδαμε, του Διονυσίου, υβριστή και ακούσιο βιογράφο του.


Πρώτο κείμενο με τίτλο :
«Το Ηπειρωτικόν Χρονικόν περί της Επαναστάσεως του Διονυσίου εν Ιωαννίνοις».
Το κείμενο αυτό το διέσωσε ο Πουκεβίλ και το παρουσίασε αργότερα ο Δημ. Σάρρος στο περιοδικό του Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου Κων/πόλεως.
Ανώνυμος ο συντάκτης αυτού του Χρονικού, μερικοί το αποδίδουν και αυτό στο Μάξιμο, κρίνοντας απ’ τις πολλές ομοιότητες που υπάρχουν ανάμεσα στο Χρονικό και στο Στηλιτευτικό του Μαξίμου. Σκληρές και άδικες οι κρίσεις του δίνουν – έμμεσα – μια εικόνα της κατάστασης που επικρατούσε στα Γιάννινα την εποχή του Κινήματος.
Ας δούμε όμως αυτούσια ορισμένα αποσπάσματα απ’ αυτό το κείμενο:
«Αλλ’ ως να μην ητον ταύτα τα κακά ικανά, ο εχθρός του κάλου διάβολος εφθόνησε, βλέπων ότι οι της Ηπείρου Χριστιανοί ούτε από Τουρκικήν μάχαιραν κατεκόπησαν, ούτε την πολιτικήν των δύναμιν έχασαν, ότι όλη η εξουσία ήτον αυτών. Αυτοί είχον τα σπαϊλίκια και τιμάρια, αυτοί και διέτασσον και εσύναζαν τους φόρους, και αυτή η πολεμική δύναμις ήτον όλη εις χείραν των οι δε Τούρκοι όχι μόνον κανόνι του Κάστρου να ρίξουν, αλλ’ ουδέ να κατοικήσουν εις αυτό είχον άδειαν.
Κατά το 1611 έτος εφάνη ο Τρίκκης Διονύσιος, άνθρωπος αστρολόγος και λεκανομάντης, όστις διά τοιαύτα άσεμνα και άτοπα έργα και από τον θρόνον του εξώσθη και έμεινεν η Τρίκκη υπό την του Λαρίσσης επίσκεφιν διά φόβον των Τούρκων έως το 1709 έτος, ότε ηλθεν αρχιερεύς εις αυτήν ο Κωνστάντιος, άνθρωπος ενάρετος και σοφός. Ο δε κακοδιονύσιος, ο του αυτού επαγγέλματος ανάξιος, φυγών μετ’ αισχύνης πολλής και φόβου εκείθεν προς τα μέρη της Ιταλίας κατέφυγεν. Ολίγον δε καιρόν διατρίφας εις τας εκεί πόλεις, ήλθε, κακή τύχη ημών, εις τούτους τους τόπους και εκατοίκησεν εις το του Αγιου Δημητρίου μοναστήριον, το μεταξύ των χωρίων Κερασόβου και Ραντοβίστη κείμενον, εις το οποίον ητον πρότερον. Διατρίψας δε εκεί αρκετό ν καιρόν κατέβη έπειτα εις τα Ιωάννινα, όπου είχε τινάς φίλους και ιδών τους Τούρκους ολίγους και κατοικούντας έξω του Κάστρου, εμελέτησε βουλην δυστυχεστάτην εις την πόλιν ταύτην και εισελθών εις τινα φίλον του, Ταγάν το όνομα, και άλλους γνωρίμους, κοινολογείται προς αυτούς ότι έκαμε το θεμάτιον, και διά της αστρολογίας εγνώρισεν ότι μέλλει να γένη ελευθερωτής όχι μόνον των Ιωαννίνων αλλά και των λοιπών πόλεων, μάλιστα και εις την Κωνσταντινουπολιν να εισέλθη, και αυτός ο βασιλεύς να τον σηκωθεί. Εκείθεν δ’ εξελθών τα των Ιωαννίνων περίχωρα και τα του ανωτέρω μοναστηρίου και άλλας χώρας περιηρχετο φέρων πλόσκαν επί του ώμου και κιρνών τους γεωργούς, ποιμένας, βουχόλους, και άλλους χωρικούς, προσοικειούτο τοιούτους απαίδευτους και απολέμους στρατιώτας.
Έπειτα του αυτού έτους την δεκάτην Σεπτεμβρίου εκστράτευσαν μετά του αρχηγού των καλογήρου την νύκτα κατά των Ιωαννίνων και εισελθόντες εις την πόλιν έβαλαν φωτίαν εις την του τότε πασά Ασουμάν κατοικίαν και έκαυσαν πολλούς ανθρώπους και τον βασιλικόν θησαύρον ο δε πασάς με την γυναίκα του πηδήσαντες από το παράθυρον έφυγον γυμνοί την νύκτα και εσώθησαν. Το άθλιον εκείνο των γεωργών και βοσκών στράτευμα με τον ψευδοαστρολόγον στρατηγόν του εφώναζαν το Κύριες ελέησον, και χαράτζι χαρατζόπουλον, και αναζουλι αναζουλόπουλον, αινιττόμετοι τον νέον φόρον, τον οποίον όχι προ πολλών ημερών οι Τούρκοι είχαν επιβάλει. Ούτοι δε ακούσαντες το Κύριε ελέησον εγνώρισαν ότι ήλθον και αυτών οι Χριστιανοί και παρευθύς έδραμον όλοι έφιπποι και δυνατά αρματωμένοι, και τρέφαντες αυτούς εις φυγην ευκόλως, ως πεζούς και μη έχοντας άρματα πολέμου, κατέκοψαν πολλούς, όχι μόνον από τους πολεμίους αλλά και αναίτιους διότι, επειδή εξημέρωνε Κυριακή, εδέχοντο εις τους δρόμους τους ερχόμενους εις την αγοράν και τους έκοπναν
Ήθελαν να κάμουν κοινήν σφαγήν όλων των κατοικούντων το Κάστρον Χριστιανών, όμως τινές φρόνιμοι και από τους προεστοτέρους αυτών τους εμπόδισον. Οι δε Ιωαννίται δεν εφείσθησαν την κατάστασιν των παντάπασιν εις αποφυγήν ταύτης της σφαγής,
Ο δε της αποστασίας αρχηγός Διονύσιος, ως ηχούσε τους αλαλαγμούς των Τούρκων και είδε τους μεθ’ εαυτού σκορπισθέντας, έφυγε και ελθών εκρύφθη εις το σπήλαιον της εκκλησίας Ιωάννου του Προδρόμου, όπου τώρα κείται το τζαμί του Ασλάν πασά. Έγινε δε μεγάλη περί αυτού ζήτησις και ουδείς άλλος εδυνήθη να τον εύρη παρά το μισόχριστον των Ιουδαίων γένος, οι οποίοι φέροντες τον δέσμιον τον παρέδωσαν εις τους κριτάς, και διά προσταγής των αρχόντων Τούρκων, χωρίς τινός εξετάσεως, τον έγδαραν ζωντανόν, και γεμίσαντες το δέρμα του άχυρον το περιέφεραν από πόλιν εις πόλιν και τέλος και εις αυτήν την Κωνσταντινούπολιν. Λέγεται δε οτι εσηκώθη και ο βασιλεύς να τον ιδη, και ούτως επληρώθη το της προφητείας του λοξόν, ότι έμελλε να υπάγη και εις την Κωνσταντινούπολιν, και αυτός ο βασιλεύς να τον σηκωθή».
Εχθρικό, πέρα για πέρα, το πνεύμα του Χρονικού, υβριστικό και χλευαστικό το ύφος του, στοιχεία με τα οποία επιχειρεί να αμαυρώσει τη μνήμη του Διονυσίου και να υποβαθμίσει τη σημασία του Κινήματος του.

Δεύτερο κείμενο με τίτλο:
«Του σοφωτάτου Μαξίμου Ιερομόναχου του Πελοποννησίου, Λόγος Στηλιτευτικος κατά Διονυσίου και των συναποστησάντων αυτώ εις Ιωάννινα».
Το ενδιαφέρον που παρουσιάζει αυτό το δεύτερο κείμενο, δε βρίσκεται, βέβαια, στις ύβρεις που ο Μάξιμος, κληρικός αυτός, απευθύνει στο Διονύσιο και στους συνεργάτες του. Αυτές εκπορεύονται από το πάθος και το μίσος που κυριαρχούν στην ψυχή του. Δε διστάζει ο Μάξιμος να αποκαλέσει «οιωνοσκόπο, λεκανομάντη και απατεώνα, απαίδευτο και αμαθή, εκμεταλλευτή της απλοϊκότητας και της αγραμματοσύνης, το Διονύσιο, χυδαίους και βάναυσους τζομπαναρέους, χωριάτες και κακομοίρηδες τους συνεργάτες του.
Το ενδιαφέρον του Στηλιτευτικού του Μαξίμου βρίσκεται στο γεγονός ότι ο συντάκτης του, από ιδιοσυγκρασία ή σκοπιμότητα, από πεποίθηση ή από φόβο, εκφράζει, κατά τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο, τις διαθέσεις των αρχόντων και των ισχυρών του κάστρου, απέναντι σε κάθε επαναστατική κίνηση, αποκαλύπτει την αντιπατριωτική και αντιχριστιανική συμπεριφορά του, γίνεται, έστω και ακούσια, απολογητής του ραγιαδισμού και της υποτέλειας.

Γράφει, ανάμεσα σε άλλα, ο Μάξιμος στον «Στηλιτευτικό» του. «Ώσπερ αι των σπουδαίων πράξεις μεγάλα τω όντι τους των καλών εραστάς ωφελείν δύνανται γραφή παραδιδόμεναι, ούτω δήπου και αι των φαύλων τόλμαι ουδέν ήττον τους τα φαύλ’ αποστυγούντας τε και αποδιοπομπουμένους ωφελήσαιεν αν.
Δι’ ο δή και τά τω εξαγίστω εκείνω Διονυσίω έναγχος ενταυθοί πεπραγμένα κακά και πέρα κακών γραπτέον δειν μοί κατεφάνη, ως έχοιεν δήπουθεν οι των φαύλων πράξεων απέχεσθαι βουλόμενοι οιόν τι εναργές σημείον εις το τα φαύλα δύνασθαι μισείν και όσον οιόν τε μη εγχειρεί ν εθέλειν τούτοις πώποτε.
Διονύσιος ουν ουτοσίν αρχιερατικού ηξιώθη ποτέ τάγματος (ου γαρ ανέχομαι γένος αυτού και π(ατρ)ίδα και τάλλα ειπείν πολλών ένεκα) και της κατά Τρίκκην επέβη μ(ητ)ροπόλεως. Επανάστασιν δε κακείσε πεποιηκέναι βουληθείς εφωράθη, ουκ ολίγων και τότε φονευθέντων εκ ταυτησί της αιτί(ας). Εκείθεν δ’ όμως τέως αποδράς, ως ουκ ωφελεν, ες Ιταλίαν επέπλει. Πλην αλλά κακείθεν μετ’ αισχύνης ότι πλείστης εκδιωχθείς, ως ουκ εφησυχάζων ην, εν τοις μέρεσι τούτοις αφίκετο, κακή τύχη ημίν φυλαττόμενος, κακά επί κακοίς ημίν τοις ασμένως αυτόν υποδεξαμένοις επινοών.
Έδει σε, ταλαίπωρε, μοναχικήν μετιόντα πολιτείαν, μη τα ανοίκεια και ακατάλληλα τω μοναχικώ επαγγέλματι ζητειν τε και πράττειν. Τίνι γαρ των πάλαι ή των νυν, των ταύτην / επανηρημέν(ων) την πολιτείαν, βασιλείας, επιγείου ή των της βασιλεί(ας) εμέλησεν όλως;
Αλλ’ έλαβες καν τούτω σεαυτόν απολέσαντα τας φρένας, και σχότει δεινώ καλυφθέντα, το μη συνιέναι βουληθήναι οίαν είχες τιμήν, την αρχιερωσυνην έχων. Ουδεμία γάρ γένοιτ’ αν μείζων τιμη της αρχιερωσύνης, τω γ’ αξίως ταυτησίν ηξιωμένω και άξια ταύτης έργα πράσσοντι. Συ δ’ αλλά τω όντι ταύτης κατεφρόνησας, άλλο τι μείζον ή κάλλιον είναι οιηθείς. Αλλά και βασιλεύειν τυχόν μετά του αρχιερατεύειν εβούλου κατά ταυτόν.
Πώς ταύτα, Διονύσιε, ουκ ελογίσω, φιλόσοφος, καθ’ άπερ υπο πάντων των αμαθία συντεθραμμένων ενομίζου, και μάντις ων; Διατί εις τοσούτον ολεθρον τον αμαθή και απλούστατον καθειλκυσας λαόν; Πώς ουχ εμαντεύσω, μαντικής αντιποιούμενος, την σην απώλειαν; Μάλλον δε, και μαντικής ηστινοσούν άνευ, πώς ου συνείδες, οι κακών έμελλες κατελθείν, τοιαύτ’ επιχειρήσας πράγματα, οία των αν(θρώπ)ων ουδείς;
Τίνα την απολογίαν άρα, τοσούτων εκ της τοιαύτης αιτί(ας) απολεσθέντων και δη και τέλεσι αφανισθέντων, δώσεις, άθλιε, τω Θεώ κριτή καθεζομένω; Τα δάκρυα δε και οι αναστεναγμοί των αναίτιως πασχόντων πού οίει καταπεσείν; Ουκ ήρκει τοις Χριστιανοίς, α καθ’ εκάστην επασχόν τε και πάσχουσι δεινά;
Προς δε τοις ειρημένοις, ει διά πολλών θλίψεων δει ημάς, κατά την του Παύλου φωνήν, εισελθείν εις την βασιλείαν των ου(ρα)νών, συ απήλλαξας τούτων τους αν(θρώπ)ους, απέκλεισας δήπου αυτοίς την εις ου(ρα)νόν φέρουσαν οδόν και μόνοις τοις κατα την γην αγαθοίς προστετηκέναι παρεσκευασας αυτούς.
Νυν ήσθοντο πρώτον ως κακόν επανάστασις, και το μικρούς μείζοσι, και ισχυροτέροις αδυνάτους, και ολίγους πλείοσι πολεμείν εθέλειν.
Παραμυθείσθαι και γενναίως φέρειν τα δεινά, ουκ επανίστασθαι, παραινείν αυτοίς προσήκε, Διονύσιε, και τιμάν τους βασιλείς παρά Θ(εο)ύ δοθέντας, ουκ αντιτάσσεσθαι τούτοις νουθετείν εχρήν. Ει γαρ μη προς Θ(εο)ύ ήσαν δεδομένοι, και ασεβείς οντες, ουκ αν ίστασθαι ηδύναντο. Ουδέν γαρ μη βουλομενου θ(εο)υ δυνατόν ίστασθαι. Του Θ(εο)ύ δε τούτους ημίν επιστήσαντος δί ας οίδεν αιτίας, ημίν μεν άδηλους εκείνω δε και πάνυ εκδήλους, φέρειν ανάγκη. Α γαρ τω θ(ε)ώ βουλητόν αγαπάν ημάς χρη, και μη αφηνιάσαντας ατακτείν.
Πασιν ωςπερ τις θανατηφόρος και πικρότατος όφις μετέδωκας του ιού. Νέος ημιν Ιουλιανός διά της σης αποστασίας κατέστης. Νέος τω όντι διάβολος. Ως γαρ εκείνος του παραδείσου διά της απάτης τον πρωτοπλαστον εξέβαλεν, ούτω και συ, τοις εκείνου τρόποις και τέχναις χρησάμενος, της ης είχομεν μιχράς, ελευθερί(ας) τε και παρρησί(ας) το παράπαν απεστέρησας».

Με τέτοιες πρωτάκουστες ιδέες είχαν διαποτίσει την ψυχή τους ο Μάξιμος και οι ομοϊδεάτες του. Ιδέες που ξεπερνούν, οπωσδήποτε, κάθε όριο εθνικής και θρησκευτικής προδοσίας. Με αυτές τις ιδέες ήθελαν να διαποτίσουν και την ψυχή του δυστυχισμένου ραγιά και να τον πείσουν πως ο Θεός μας έδωσε τη σκλαβιά για τις πολλές μας αμαρτίες και πως μόνο με τη σκλαβιά θα κερδίσουμε την αιώνια βασιλεία και όχι ετούτη τη ζωή, τη φθαρτή και τη μάταιη! Με τέτοιες ιδέες δεν είναι καθόλου παράδοξο πως ο Μάξιμος «χωρίς περίσκεψη, χωρίς λύπη και χωρίς αιδώ», όπως θα έλεγε ο Καβάφης, στηλιτεύει ανηλεώς το Διονύσιο.
Υποστήριξαν μερικοί ότι στην ανοικτίρμονα κατά του Διονυσίου επίθεση, την οποία ούτε ο φρικαλέος θάνατος του ηρωικού πρεσβύτη εμάλαξε, συνετέλεσε ασφαλώς και ο τρόμος απ’ τον οποίο είχαν καταληφθεί οι Γιαννιώτες μετά την τραγική αποτυχία του Κινήματος και τις κακουργίες των Τούρκων, καθώς και η επιθυμία του Μαξίμου να εξευμενίσει τους Τούρκους. Όμως ο Μάξιμος, από πάθος εμπνεόμενος, απέβλεπε όχι τόσο στο παρόν, όσο στο μέλλον. Νόμιζε πως αυτός μόνο κατείχε το μονοπώλιο της σοφίας και δεν μπορούσε να ανεχθεί να αποκαλείται ο Διονύσιος Φιλόσοφος: ήταν ο Μάξιμος άνθρωπος εμπαθής και φθονερός. Έστησε σε βάρος του Διονυσίου ένα ανόσιο οικοδόμημα, το οποίο όμως σύντομα κατέρρευσε και συνέτριψε τον ίδιο. Θέλησε να παραδώσει το μάρτυρα Διονύσιο στη χλεύη των μεταγενέστερων και στο αιώνιο ανάθεμα, σ’ αυτό ασφαλώς αποσκοπούσε και η υβριστική ονομασία Σκυλόσοφος, με την οποία αυτός και οι ομοϊδεάτες του θέλησαν να εξευτελίσουν τον πραγματικό Διονύσιο, αυτή όμως η ονομασία έχει καθιερωθεί σ’ όλες τις συνειδήσεις των ανθρώπων, όχι μόνο στην Ήπειρο, αλλά και στην Ελλάδα ολόκληρη, σύμβολο ιερό και τίτλος ύψιστης τιμής

Τί κι αν οι σύγχρονοι του τον έγδαραν ζωντανό;
Τί κι αν οι διάφοροι Μάξιμοι στηλίτευσαν την επανάσταση του και επιδίωξαν να προσβάλουν τη μνήμη του;
Ήρθε, ύστερα απ’ αυτούς, ως αδέκαστος κριτής η ιστορία, με τα δικαστήρια και τους δικαστές της και απέδωσε Δικαιοσύνη. Καταδίκασε στην αιώνια περιφρόνηση το σοφολογιότατο Μάξιμο και τους ομοϊδεάτες του, ενώ περιέβαλε με το φωτοστέφανο της δόξας και της αιώνιας μνήμης το Διονύσιο που πρόταξε τα γέρικα μεν, αλλά γεμάτα από το ακατανίκητο αίσθημα της λευτεριάς και της φιλοπατρίας στήθη του και τον ανάδειξε ως τη μεγαλύτερη εθνική φυσιογνωμία του 17ου αιώνα, καθώς με το μαρτύριο του έδειξε στις μελλούμενες γενιές το δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσουν για να τινάξουν από πάνω τους το δυσβάσταχτο ζυγό της σκλαβιάς.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η ιδιαίτερη σημασία της Επανάστασης του 1611. Υπήρξε το εγερτήριο σάλπισμα του αλύτρωτου Ελληνισμού που απ’ την πρώτη μέρα της σκλαβιάς άρχισε να προετοιμάζει το έδαφος για την εθνική του αποκατάσταση και διαμόρφωσε το εθνικό του ιδεώδες, τη γνωστή σε όλους μας Μεγάλη Ιδέα. Αυτή η Μεγάλη Ιδέα εξακολουθεί να είναι επίκαιρη και στις μέρες μας, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η Μεγάλη Ιδέα ενός Έθνους παραμένει αναλλοίωτη ανά τους αιώνες, δε νοείται μόνο ως απλή γεωγραφική, ποσοτική έννοια: αλλάζει συνεχώς περιεχόμενο, από την απελευθέρωση και την αύξηση του εδάφους, μετατοπίζεται στην ανύψωση του βιοτικού, του πνευματικού και του ηθικού επιπέδου του Λαού. Η εθνική ολοκλήρωση δεν είναι για ένα Λαό το τέρμα. Είναι ταυτόχρονα αφετηρία για νέους ανώτερους σκοπούς του Έθνους, για δημιουργία μιας πραγματικής αναγέννησης που αποτελεί, κατ’ επέκταση το νέο εθνικό ιδεώδες, τη νέα Μεγάλη Ιδέα. Αυτό το εθνικό ιδεώδες βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με το ευρύτερο ανθρωπιστικό ιδεώδες, που συνίσταται στην αλληλεγγύη και τη συνεργασία των λαών. Βρίσκεται επίσης σε αρμονία με το λεγόμενο κοινωνικό ιδεώδες που συνίσταται στην απόδοση κοινωνικής δικαιοσύνης, στην κατάργηση της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο.
Στη διαμόρφωση αυτού του ιδεώδους, με όλες του τις μορφές, σημαντικός μπορεί και πρέπει να είναι ο ρόλος που καλούνται, κάτω από τις σημερινές συνθήκες, να διαδραματίσουν οι πνευματικοί άνθρωποι : οι εκπαιδευτικοί, οι λογοτέχνες, οι συγγραφείς, οι επιστήμονες, οι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι.
Χρειάζεται, όλοι μαζί, να επιστρατεύσουμε εκείνες τις δημιουργικές δυνάμεις με τις οποίες, ως Λαός, επιβιώσαμε και, κατά περιόδους, μεγαλουργήσαμε. Χρειάζεται πάνω απ’ όλα να διαφυλάξουμε άσβεστη την εθνική μας συνείδηση, πηγή αστείρευτη για την πραγματική μας αφύπνιση. Αφύπνιση που θα μας δώσει τη δυνατότητα να ξεπεράσουμε, μια για πάντα, τα διλήμματα που σκόπιμα μας βάζουν γύρω απ’ την προκοπή και τη σωτηρία του τόπου μας, όπως αυτά παρουσιάζονται απ’ τον ποιητή με τους στίχους:
Ποιος, θα μας σώσει, Ανατολή για Λύση;
Ποιος Έλληνας ή βάρβαρος θεός;
Μπροστά καινούριος κόσμος θα βαδίσει
για πίσω θα γυρίζει ο παλιός;
Πορεία αδιέξοδη απ’ την οποία μπορούμε και πρέπει να απαλλαγούμε, θα το πετύχουμε μονάχα όταν η πίστη μας στον άνθρωπο γίνει το επίκεντρο κάθε πολιτιστικής προσφοράς μας. Όταν βαθιά εδραιωθεί στην ψυχή μας η πίστη στην απεριόριστη δυνατότητα του Λαού μας να προσδιορίζει μόνος του τη ζωή και τη μοίρα του.
Τότε, εκφράζοντας, κατά τον καλύτερο τρόπο, το αίτημα της εποχής μας για εθνική αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία, θα μπορούμε, μαζί με τον ποιητή μας, να πάρουμε σαφή θέση στο παραπάνω ερώτημα και, χωρίς δυσκολία, να δώσουμε την απάντηση:
Δε θα μας σώσει Ανατολή για Δύση
Μηδ’  Έλληνες ή βάρβαροι θεοί
Μπροστά καινούριος κόσμος θα βαδίσει
Όταν ξυπνήσουν κάποτε οι Λαοί.
Προς αυτή την κατεύθυνση ο Διονύσιος ο Φιλόσοφος, πριν από 390 χρόνια, μας έδειξε το δρόμο. Σε μας απομένει το χρέος να τον ακολουθήσουμε.

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Για το Νοσοκομείο


*Αγοράστηκαν κάποια μηχανήματα για το Τμήμα Επιγ. Ηγουμενίτσας- τώρα πως τέτοια μηχανήματα είναι για επείγοντα και όχι για Νοσοκομείο…
*Αυτά τα μηχανήματα θα αποθηκευθούν στο ΤΕΠ γιατί δεν υπάρχουν γιατροί…
*Ο Οφθαλμίατρος του Νοσοκομείου έφυγε γιατί δεν του πήραν μηχανήματα- με ένα μέρος των χρημάτων για τα μηχανήματα του ΤΕΠ θα μπορούσε να λειτουργεί η Οφθαλμολογική…


Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Ιταλικοί παραδοσιακοί χοροί στην πλατεία Φιλιατών


ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ  2017

Συνδιοργάνωση: ΔΗΜΟΣ ΦΙΛΙΑΤΩΝ, ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΙΑΤΩΝ  & ΠΕ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Στα πλαίσια ενίσχυσης της Ελληνοϊταλικής φιλίας και σε μια προσπαθεια για σταθερή συνεργασία

και αλληλοβοήθεια σε θέματα, πολιτισμού, παράδοσης, ηθών και εθίμων,

σας προσκαλούμε την Κυριακή 23 Ιουλίου 2017 και ώρα  20:30  στην κεντρική πλατεία Φιλιατών

για να απολαύσουμε Ιταλικούς παραδοσιακούς χορούς  από το χορευτικό συγκρότημα
 FOLKABBALO  που έρχεται κοντά μας από το γειτονικό PUTIGNANO.

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

ΦΙΛΙΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΕΥΓΗΡΙΑΣ κ.α παραμύθια…



Συνελήφθησαν δύο αλλοδαποί στους Φιλιάτες Θεσπρωτίας, για το αδίκημα της έκθεσης και άλλες παραβάσεις
Συνελήφθησαν, χθες (13-07-2017) το μεσημέρι στους Φιλιάτες Θεσπρωτίας, από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Ηγουμενίτσας, δύο υπήκοοι Αλβανίας, ένας 50χρονος άνδρας και μία 48χρονη γυναίκα, σε βάρος των οποίων σχηματίσθηκε δικογραφία για το αδίκημα της έκθεσης και παραβάσεις νόμων που αφορούν στους οίκους ευγηρίας και στις αποκλειστικές νοσοκόμες.
Ειδικότερα, οι δύο δράστες λειτουργούσαν παράνομα οίκο ευγηρίας σε υπόγειο διαμέρισμα, αναλαμβάνοντας την υποχρέωση φροντίδας τριών ηλικιωμένων ενώ όπως διαπιστώθηκε από την έρευνα, τους είχαν αφήσει αβοήθητους.
Επιπρόσθετα, διαπιστώθηκε ότι η 48χρονη αλλοδαπή παρείχε υπηρεσίες περίθαλψης στους ηλικιωμένους, χωρίς να πληροί τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις και συγκεκριμένα στερούνταν πτυχίου Σχολής Αδελφών Νοσοκόμων, άδειας εργασίας και πιστοποιητικού υγείας, ενώ ταυτόχρονα δεν ήταν καταχωρημένη στο Εθνικό Μητρώο Αποκλειστικών Νοσοκόμων.
Οι τρεις ηλικιωμένοι μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Φιλιατών.
Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν στον κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσπρωτίας ενώ την προανάκριση διενεργεί η Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Ηγουμενίτσας.

Σχολιο.-  Μη πιστευετε τιποτε! Φαινεται απο την ιδια την ειδηση οτι ειναι μπαρουφα. Οι 3 γεροι απο τα χωρια των Φιλιατων, ηταν μαλλον χωρις οικογενεια. Εδιναν τα λεφτα της συνταξης τους (τα οποια πρεπει να ηταν λιγα) στον αλβανο και την αλβανιδα, για να τους φρoντιζουν. Τη δουλεια τη μυριστηκαν φαινεται κατι σκατορουφιανοι απο τους Φιλιατες (οπως σκατορουφιανοι υπαρχουν σε κάθε  χωριο, γιαυτο πηγε ολος ο κοσμος στις πολεις για να γλιτωσει απο αυτους), πιθανοτατα νοσοκομοι και γιατροι που χανανε λεφτα, και τους κατηγγειλαν. Λες και αμα ητανε νοσοκομοι με χαρτια, οι γεροι θα περναγανε καλυτερα....




ΦΙΛΙΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΕΥΓΗΡΙΑΣ κ.α παραμύθια…

Είναι μεγάλη η ανάγκη σε όλο το Δήμο Φιλιατών, για ανθρώπους που θα φροντίζουν ηλικιωμένους κλπ. Ο Δήμος Φιλιατών, ειδικά η πόλη και τα ορεινά χωριά πρέπει να έχουν παγκόσμιο ρεκόρ γερόντων.
Είναι επίσης γνωστό ότι πολλές γυναίκες και στο Φιλιάτι και στα χωριά εξυπηρετούν τέτοιες καταστάσεις- χωρίς πτυχία και χαρτιά- με την επιστασία βέβαια της οικογένειας του ηλικιωμένου.
Το δήθεν ¨σκάνδαλο¨ με την ανακάλυψη ιδιωτικού οίκου ευγηρίας δυο Αλβανών κλπ προέκυψε από αλληλοκάρφωμα μεταξύ ανθρώπων που ασχολούνται με το αντικείμενο.          Σωστά όσα λέγονται , να υπάρχουν γνώσεις, χαρτιά κλπ κλπ αλλά η αναγκαιότητα εξυπηρέτησης των ηλικιωμένων δεν αφήνει πολλά περιθώρια- σε μια περιοχή που σπανίζει το ενδιαφέρον από επιχειρηματίες και εξειδικευμένο προσωπικό!